ما هستیم

آهای خانم مسیح علی نژاد نکند قطار شما هم ترمز بریده است؟

2012-01-07T22:28:00.000-08:00

دو سال و نیم پیش بود آن زمان که من در راستای تحریم انتخابات می کوشیدم فیلمی از حضور خانم علی نژاد را دیدم که در آن مسیح خانم علی نژاد نمی دانم با کدامین معجزه نمایندگی نسل جوان که من هم یکی از همان جوانان هستم را به خود داده است و از سوی نسل جوان با شدت هر چه تمام تر با افرادی که خواهان تحریم انتخابات هستند برخورد می نماید گفتیم خوب او هم چون من جوان است و اشتباه می کند باید که گذشت و نادیده گرفت اما وقتی که این مطلب برای بار دوم رخ داد دیگر این اشتباه نیست بلکه گویا بر ایشان یقین حاصل شده که نماینده نسل جوان است بنابراین تصمیم گرفتم تا چند خطی را در این مورد به نگارش در آورم تا که شاید وظیفه خود به عنوان یکی از اعضای نسل جوان ایران انجام داده باشم.

خانم مسیح علی نژاد نمی دانم شما برای به یقین رسیدن در مورد نمایندگی تان از سوی نسل جوان از مسیح کمک گرفتید یا از علی یا ز هر دو اما باید به شما بگویم که نه مسیح و نه علی هیچ یک نه تنها وکالتی از من جوان ایرانی ندارند که از دشمنان من نیز می باشند پس اگر از آنها به شما الهامی رسیده است از این پس بی خیال آن شوید و اگر گمان می کنید که من جوان ایرانی نمیاندگی ام را با دست خود به شما تقدیم نموده ام باید بگویم که شما در توهم به سر می برید و به آن است که از این توهم بیهوده خارج شوید و بدانید که شما تنها و تنها یک شخص هستید که اگر نمایندگی ای هم داشته باشید از سوی هم اندیشان خودتان هست . نه از سوی جوانان ایرانی ای چون من که با اندیشه های شما 180 درجه تفاوت اندیشه داریم بنابراین به شما توصیه می نمایم از این پس در هر سخنی که می خواهید بگویید از نسل جوان برای پیش برد اهداف تبلیغاتی تان مایه نگذارید و این حیلت و نیرنگ زشت تبلیغاتی جمهوری اسلامی را بیش از این با خود یدک نکشید. تا یادم نرفته این را هم بگویم که با این که با شیوه کاری شاهزاده رضا پهلوی دارای اختلاف شدید هستم و به هیچ وجه تمایلی به پادشاه شدن ایشان ندارم اما همانطور که می بینید او را شاهزاده خطاب می کنم و این کاملا با سخنی که شما خانم علی نژاد فرمودید در تناقض است باشد که شما بیاموزید که نماینده کسی نیستید و تنها یک شخص عادی هستید مثل دیگر ایرانیان.

بنشین به انتظارم

2011-12-24T23:19:00.001-08:00

بی پروا بنشین بر جای خود که من می آیم

با همه دلهره ها بنشین بر جای خود که من می آِیم

با صبر بنشین بر جای خود من می آِیم

دیر و زود دارد ولیکن من می آِیم

مبادا که پیش از آمدنم زجای بر خیزی که من می آیم

مبادا که پیش از آمدنم حرکت از این بیش شتابان کنی که من می آیم

مباد که پیش از آمدنم واژه آزادی را بر زبان جاری کنی که من می آیم

مبادا که پیش از آمدنم طعم شیرین آزادی را طلب کنی که من می آِیم

مبادا که پیش از آمدنم پای در کوچه خیابان نهی که من می آیم

مبادا پیش از آمدنم فریاد آزادی خواهی سر دهی که من می آیم

چون که آمدم دیگر فرصتی نیست

بین من و تو لحظه ای درنگ چایز نیست

تو را می ستانم زین دنیا و به دنیای دگر برم

که در حسرت یک فریاد آزادی

که در حسرت یک لحظه پای در کوچه و خیابان نهادن

چو اسپند بر آتش هر دم فرصتی طلب کنی

لیک کنون جز سوختن در حسرت فرصت های رفته چاره ای نیست

بطری شیر و ایران

2011-12-03T06:11:00.000-08:00

چندی پیش با یکی در مورد ایران گفتگو می کردم مثالی برایم زد که دیدم مثال جالبی است که به نوعی بیان کننده نگاه متفاوت ما به ایران است

مثال از این قرار بود که فرض کنیم یک بطری شیر در دست داریم و در حال رساندن آن به مقصد هستیم در راه با کودکی بر خورد می کنیم که با ماشینی تصادف کرده است و به شدت مصدوم است حال کدام یک دارای برتری است که باید انجام داد: کمک به کودک یا رساندن بطری شیر به مقصد از پیش تعیین شده بدون هیچ تاخیری؟

اینجا دقیقا جایی است که نگاه انسانی هر فرد به او می گوید که جان کودک را باید نجات داد اما در زندگی روزمره ما چه چیزی بطری شیر و چه چیزی کودک است؟ در اینجا دو نوع دیدگاه نمایان می شوند

1- دیدگاهی که می گوید بطری شیر، ایران است و کودک، امور زندگی روزمره خود شما است.

2- دیدگاهی که می گوید بطری شیر، امور زندگی روزمره شماست و کودک، ایران است.

هر یک از ما بطری شیری در دست داریم و کودکی که تصادف کرده و به شدت نیازمند کمک است در روبرویمان داریم باید از خود بپرسیم که در دیدگاه ما بطری شیر و کودک تصادف کرده هر یک نمادی از چه هستند؟ و بر اساس آن یکی از دو دیدگاه را برگزینیم و خود را بدان متعلق بداینم من خود را متعلق به دیگاه دوم می دانم چرا که از نظرم ایران کودکی است که دچار صانحه ای دلخراش گشته و جانش در خطر است.

بی شک هر یک از دیدگاه ها را که برگزینیم به ناچار باید هزینه مربوط به آن را نیز پرداخت نماییم. این هزینه می تواند امور زندگی روزمره شما باشد که از آنها باز می مانید و یا ایران باشد.

پخش فیلم مستند نامه ای از ایران

2011-11-29T20:43:00.000-08:00

هم اکنون در تلویزیون کانال یک

برای دیدن کانال یک با کیفیت متوسط از طریق اینترنت می توانید از لینک زیر استفاده نمایید

http://www.facebook.com/pages/Shahram-Homayoun/187228511307274?sk=app_142371818162

صد بار گفتیم خشت نخست را کج نگذارمعمار جان

2011-11-15T02:26:00.000-08:00

صد بار گفتیم نظریه هم می دهید به آخر و عاقبتش بیندیشید گوش ندادند و نظریه دادن والکی الکی خودشان را با ما آریایی ها قاطی کردن گفتند ما و شما ریشه هایمان از یک جا توی آسیای میانه است گفتیم نیست گفتند هست و به خاطرش جنگ جهانی راه انداختند. حالا دیدین نیست؟ حالا هم الکی نگو ایرانی ها آریایی نیستند برو ریشه خودت را درست بیاب ایرانی آریایی بوده و هست و خواهد بود.

درد دلی به بهانه هزاران بیانیه "جنگ نه"

2011-11-11T02:02:00.000-08:00

قرن ها است که مردم ایران در پی چشیدن مزه شیرین آزادی هستند آزادی را دیریست که از این مردمان ربوده اند از آن لحظه که لشکر تازیان بر ایران مستولی شد و خون ایرانیان را آنقدر ریخت تا آسیاب ها با آن به حرکت در آیند ایرانیان تنها و تنها به آزادی می اندیشیدند و در این راه در طی 14 قرن گذشته خون ها داده اند ولی دریغ که هنوز تا رسیدن به آزادی راهی دراز در پیش است.

از زمان آغاز حمله تازیان به ایران عده ای همیشه بر طبل "جنگ نه" می کوبیدند شاید بتوان آغاز گر این "جنگ نه" را آنان دانست که راه نفوذ به شهر مداین را به تازیان خسته و فرسوده از محاصره بی ثمر نشان دادند یا که شاید بتوان آن را به سیاه دیلمی نسبت داد که فرمانده بخشی از ارتش ایران بود که برای جنگ با تازیان فرستاده شده بود ولیکن به جای جنگ از راه همکاری با آنان در آمد و باعث سقوط شهری دیگر از ایران به دست تازیان شد یا که نه شاید باید افشین را مسوول کوبیدن بر طبل "جنگ نه" دانست که بابک را تسلیم خلیفه عباسی نمود تا خلیفه عباسی اندام بابک را از بدن او جدا نماید و سرانجام او را بکشد و در بین دو نماز سری به اتاقکش زند تا دختران بابک را که اینک اسیر دست اویند مورد تجاوز قرار دهد. شاید هم بتوان "جنگ نه" را به آنان نسبت داد که جایگزینی تاریخ تازی را با تاریخ ایرانی ناپسند خواندند و مانعش شدند.

آه که چه بسیارند "جنگ نه" ها و چه دلخراش است هر حادثه که در پی آنها رخ داده است. در حادثه در پی این "جنگ نه" ها می بینیم که سخن از یک چیز است تسلیم، آری تسلیم تازی شدن. همه این "جنگ نه" ها در حالی در گوش ما خوانده شده است و می شود که همیشه جنگی بزرگ در جریان بوده است جنگ بین دو فرهنگ، از یک سو فرهنگ غنی و والای ایرانی و از سوی دیگر فرهنگ تازی. در همه این قرن ها به دست "جنگ نه" گوهای بیگانه پرست، فرهنگ ایرانی ضربه هایی بزرگ خورده است و اینک من خسته از این "جنگ نه" ها هستم من از تسلیم شدن بی جنگ خسته ام. باید طرحی نو در انداخت. باید حرکتی تازه نمود باید که به هر اشغالگر نه گفت چه تازی چه آمریکایی یا از هر مرز و بوم دیگری که باشد دیگر گوش من صدای بلند طبل "جنگ نه" یک سویه را نمی شنود چرا که دیری است سکوتم را شکسته ام و فریاد می زنم که گر "جنگ نه" پس این همه زخم بر تن فرهنگ من چیست؟ که اگر "جنگ نه" پس این همه نام غیر ایرانی از برای چیست؟ که اگر "جنگ نه" پس این تاریخ تازی از برای چیست؟ که اگر "جنگ نه" پس این سید و حاجی بازی از برای چیست؟ اگر "جنگ نه" پس آن آخوند تازی صفت از برای چه حکمران است؟ اگر "جنگ نه" پس آن همه ایرانی در زندان از بهر چیست؟ اگر "جنگ نه" پس نابودی مجسمه قهرمانان ایرانی از بهر چیست؟

برای نه گفتن به جنگ بسیار دیر است قرن ها است که جنگی بر پا است و ما را با “جنگ نه” های گوناگون فریفته اند و از همراهی کردن با بابک ها و مازیارها به دور داشته اند آری ما هم با جنگ سر سازگاری نداریم اما اکنون می دانیم که در میانه یک جنگیم یک جنگ که قرن ها است ادامه دارد و اینک برای جلوگیری از اضافه شدن نیروی سوم به نفع دشمن و برای جلوگیری از هرگونه شکست باید برخاست باید کاری کرد باید بودن را فریاد زد باید که هم صدا شد و ما هستیم گویان هم از اضافه شدن نیروی سوم در جبهه دشمن جلوگیری نمود و هم دشمن را از خانه بیرون نمود. بودن در هزاران بینانیه نیست بودن در عمل است باید که هزاران بیانیه را به کناری انداخت و در میانه میدان، بودن را اثبات کرد.

پشتیبانی یا جلوگیری از جنگ کدام را باید برگزید

2011-11-09T06:08:00.001-08:00

از زمان حمله آمریکا به افغانستان هر از چند گاهی در گمانه زنی ها احتمال حمله آمریکا به ایران افزایش می یابد و باعث ایجاد بحث هایی در پشتیبانی یا جلوگیری از آن بین موافقان و مخالفان جنگ می شود و در چند روز اخیر باز در گمانه زنی ها احتمال حمله آمریکا به ایران افزایش یافته است و من در این اندیشه ام که در کدام سوی باید بایستم آیا باید پشتیبان جنگ باشم یا که نه باید مخالف جنگ آمریکا با ایران باشم؟

از یک سو می نگرم که هم اکنون کشورم در اشغال عده ای بیگانه است و هر روز بیش از روز پیش به قهقرا فرو می رود بنابراین می گویم حال که کشور ما در اشغال است چه بهتر که در اشغال مردمانی با فرهنگ بالاتر از آنان که اکنون مشغول استعمار و استثمار ما هستند باشیم و از سوی دیگر می دانم که احتمال دارد حاصل این جنگ تنها ویرانی بیشتر ایران باشد و اشغالگران کنونی حذف نشوند بلکه همچنان بر مسند قدرت بمانند که این فاجعه ای بس بزرگ تر خواهد بود. و اما در مورد نقش مردم ایران

هم چنان اختلاف میان گروه های مخالف این نظام اشغالگر آنچنان بالاست که توانا در ایجاد حرکتی بزرگ و هماهنگ در میان مردم نیستند و هر یک تنها خود را نماینده خواست مردم ایران می دانند و این را خوب می دانند که هیچ یک از انان به تنهایی دارای پایگاه آنچنان بزرگی در میان مردم نیستند ولی از آن جهت که تنها قدرت را از برای خود می خواهند بنابراین حاضر به نشستن در کنار دیگر گروه های اپوزیسیون نیستند و از سویی خود مردم هم به نظر نمی رسد به آنچنان فرهیختگی ای رسیده باشند که بتوانند خود را از نیرنگ های اشغالگران به دور دارند و بتوانند حرکات اعتراضی هماهنگی را سامان دهند و چه بسا عده ای از آنان هم اکنون در حال لحظه شماری برای حمله آمریکا به ایرانند با این خیال که آمریکا زحمت آنچه را که آنها می بایست انجام دهد به جایشان انجام دهد.

این موارد باعث شده است تا من در انتخاب میان مخالفت یا پشتیبانی از جنگ بین ایران و آمریکا دچار سردر گمی شوم و نتوانم تضمیم بگیرم که کدام یک را باید بر گزید چرا که هر یک را که بر گزینم می تواند در پایان یک فاجعه برای ایران باشد.

باید تاریخ را گاه با نگاهی دیگر نگریست:

2011-11-02T07:55:00.000-07:00

در این سرزمین ایران مواردی هست که نه متعلق به یک دوره و زمان خاص و نه وابسته به نوع سیستم حکومتی خاصی می باشد ابن موارد ارزشهایی ملی هستند متاسفانه عده ای از روی دشمنی با این ارزش ها و عده ای از روی باور اشتباه آنها را به شیوه حکومتی خاصی یا زمان خاصی متعلق می دانند و این عمل خواسته یا نا خواسته عده ای را از آن ارزش های ملی فراری می دهد و این در حالی است که اکنون رژیمی اشغالگر بر سرزمین ما ایران حاکم است که او نیز در تلاش و کوشش برای نابودی این ارزش ها لحظه ای درنگ نمی کند.

یکی از این ارزشهای ملی سال نخست هر کشوری است این که سال نخستین تاریخ کشور چه زمانی انتخاب شود دارای اهمیتی فراوان است زیرا از یک سو نشانگر قدمت، فرهنگ و پایداری یک سرزمین یا مردمانش است و از سوی دیگر این سال از حادثه ای مهم در تاریخ آن سرزمین یا آن مردم نشان دارد که این نقطه عطف اگر باعث سرفرازی مردمان آن سرزمین نباشد باعث سرافکندگی آنان نیز نمی شود.

ما در کشوری زندگی می کنیم که بی هیچ تردید دارای قدمت، فرهنگ و پایداری ای به مراتب بیش از 1390 سال است و از سوی دیگر در این کشور نقطه عطفی وجود دارد که نه تنها در تاریخ این سرزمین بی همتا بوده است بلکه در کل تاریخ این زمین بی همتاست و این نقطه عطف چیزی نبوده است به جز صدور نخستین فرمان حقوق بشر توسط کوروش بزرگ، قانونی که تا آن لحظه کسی نه دیده بود و نه شنیده بود. این حادثه 2570 سال پیش رقم خورد و ما چنان از این نقطه مهم و متفاوت تاریخمان فاصله گرفته ایم که گویی چنین لحظه ای در تاریخ ما مردمان ایران زمین وجود نداشته است و ما مردمانی هستیم که از 1390 سال پیش که پیامبر اسلام محمد بن عبدالله از مکه به مدینه مهاجرت کرده است ما دارای قدمت و فرهنگ شده ایم و این در حالی است که در آن روزگار ما را با سرزمینی که محمد در آن می زیسته هیچ پیوندی نبوده است و حتی در آن زمان شاید اندک مردمانی از این سرزمین از وجود چنین فردی خبر داشته اند و تنها پس از اشغال ایرانمان توسط سربازان عرب بود که همه ما آنها را شناختیم. این در حالی است که ما پیش از آنان دارای سیستم حکومتی و فرهنگ و تمدن بوده ایم و آنان به جز وارد کردن خسارات هنگفت به این کشور چیزی برایمان به ارمغان نیاورده اند و ما اکنون در تاریخ هایمان از سال نخست آنان به عنوان مبنای شمارش سال ها استفاده می نماییم و به نوعی این گفته آنان را تایید می نماییم که ما پیش از اسلام هیچ بوده ایم و پس از آنست که دارای فرهنگ و تمدن شده ایم و در ضمن همه اینها به آنها می گوییم که سرزمین ما همچنان در زیر یوغ استعمار شماست و ما بنده شماییم.

البته یکی از دلایل اصرار بر استفاده از این سال نخست عربی در میان بعضی از هم میهنان این است که عده ای دیگر از هم میهنان سال نخست مبنای شمارش سال ها در ایران را که سال صدور نخستین فرمان حقوق بشر از سوی کوروش بزرگ است را به حکومت پادشاهی مرتبط می کنند و هم میهنانی که با این سیستم حکومتی مخالفند چون نقطه ای دیگر را نمی یابند به سال نخست عربی تن در می دهند و این در حالی است که این سال نخست ماورای نوع سیستم حکومتی است و نباید آن را به سیستمی حکومتی نسبت داد و از ارزش ملی آن کاست و ارزش آن را به حد ارزشی برای یک سیستم حکومتی کاهش داد.

هیچ حرکتی بدون یاری و همراهی بیشترین افراد یک جامعه به هدفش نمی رسد پس بیایید تا از سال نخست ایرانی به عنوان مبنای شمارش سال ها استفاده نماییم.

امید است با بازگشت به ارزش های ملی و با یافتن شناختی کامل تر از خود، بتوانیم رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی را با کمترین هزینه ممکن از اریکه قدرت به زیر بکشیم.

روز پدر، روز ایران و روز عشق به انسانیت بر همگان خجسته باد

2011-10-28T21:01:00.000-07:00

بازگشت تلویزیون کانال یک به ماهواره هاتبرد

2011-10-25T20:34:00.001-07:00

با پشتیبانی ایرانیان میهن دوست و پس از موفقیت در حذف نام سخنگوی جنبش ملی ما هستیم آقای شهرام همایون از لیست افراد تحت تعقیب پلیس بین الملل، بار دیگر تلویزیون کانال یک به ماهواره هاتبرد بازگشت

فرکانس: 11179

سیمبول ریت: 27500

پلاریزاسیون: افقی

اف ای سی: 4/3

نام کانال: Ch1 TV

TV Freq: 11179

Symbol rate: 27500

Polarization: H

FEC : ¾,

Channel name: Ch1 TV

از انقلاب تا انقلاب

2011-08-16T21:58:00.001-07:00

برای ما از گذشتگان چون سایر ملت های جهان درس های فراوانی چه در قالب داستان و چه در قالب وقایع تاریخی بر جای مانده است که باید از آنها به عنوان چراغ راه آینده مان استفاده نماییم و اگر بدان ها بی توجهی نماییم بی شک عاقبتی بهتر را هرگز نخواهیم دید. می توان گفت همه ما با داستان پیرمردی که از پسرانش می خواست تا تیکه های بارک چوب را بشکنند آشناییم نکته این داستان در یک جمله بود همگرایی رمز شکست ناپذیری است.

سال 2537 ایرانی چیزی نمی توانست آن انقلاب را رقم بزند مگر همگرایی نیروهای مخالف حکومت شاه، هر چند این همگرایی نه بر پایه مشترکات در عین حفظ اصول بلکه بر پایه مشترکات در عین زیر پا نهادن تمام اصول بنیادی گروه ها به خاطر عقاید یک گروه خاص بنیان نهاده شده بود و حاصلش نیز نمی توانست جز آنچه امروز هست باشد.

اکنون 32 سال از آن زمان می گذرد و بازماندگان رژیم سابق و بسیاری از همراهان آن انقلاب(مجاهدین، کمونیست ها و ...) در صف مخالفان حکومت جمهوری اسلامی ای هستند که حاصل آن انقلاب است و تمامی این جریانات، رژیم حاکم بر ایران را رژیمی نالایق و ناکارآمد می داند و در زمان سخن گفتن حتی به اندازه یک کودک خردسال هم برای دولتمردان این رژیم زیرکی و رندی قائل نیستند و آنها را انسان هایی سفیه و نادان و فاقد پشتوانه قوی مردمی می دانند.

با توجه به این مطلب برای هر نظاره گر بی طرفی این پرسش ایجاد می شود پس چگونه است که چنین رژیمی 32 سال پابرجاست و هر آنچه خواسته است انجام داده است؟ آیا سخن مخالقینش در مورد نادانی و کم خردی حاکمان امروز گزافه است؟ آیا حاکمان امروز دارای پشتوانه مردمی قوی هستند چنان که می گویند؟ یا مورد دیگری باعث این پابرجایی رژیم حاک بر ایران است؟

در اینجا کوشش می شود تا به شکلی ساده و خلاصه علت های ناکامی مخالفین در این 32 سال بیان شود

1- گسست در درون نیروهای مخالف

2- رندی حاکمان و زیرک نبودن مخالفان

3- همگرایی در بین طرفداران رژیم حاکم

4- منافع اقتصادی دیگر کشورها

5- نفوذ عوامل جمهوری اسلامی و میدان داری افراطیون

گسست در درون نیروهای مخالف:

در طی این 32 سال نیروهای مخالف نه تنها که نتوانسته اند بر سر اشتراکات خود به تفاهم رسیده بلکه در میان هر گروه دو دستگی یا چند دستگی ایجاد شده است و هر یک خود را علمدار واقعی اندیشه آن جریان می داند به عبارتی دیگر می توان چنین گفت که به جای ایجاد هر انقلابی که باعث فرو پاشی نظام حاکم گردد ما با شورش های فراوان در درون نیروهای مخالف روبرو بوده ایم که این خود وابسته است هم به علت های دیگر ناکامی نیرو های مخالف و هم به رفتار دیکتاتور مآبانه نهادینه شده در درون افراد و میل قدرت طلبی و جاه طلبی آنان.

رندی حاکمان و زیرک نبودن مخالفان:

رژیم حاکم بر ایران دارای دولتمردان بسیار رندی است و این رندی تنها در راستای حفظ مقام و قدرتشان و غارت دارایی ملت ایران است. این رژیم به خوبی می داند که مردم به ستوه آمده همیشه به دنبال راهی برای خلاصی از این شرایط هستند حال هر چند این راه تنها در حرف بتواند آنها را امیدوار به آینده نماید و وعده زندگی بهتری برای آنها بدهد بنابراین خود را در یک حزب و دسته خلاصه ننمود و بلکه دو گروه را ایجاد نمود که شامل اصولگرایان و اصلاح طلبانند که ازاصولگرایان برای سرکوب مخالفین در درون ایران و از اصلاح طلبان برای امیدوار نگه داشتن افراد نسبتا مخالف درون مرزکه دارای اکثریت هستند و مانع پیوستن آنها به نیروهای مخالف کامل چه در درون و چه در برون مرز شدن و از سوی دیگر از اصلاح طلبان برای کوبیدن و سرکوب هر چه سنگین تر نیروهای مخالف در خارج از ایران استفاده می نماید.

در اثر زیرک نبودن بسیاری افراد حاضر در بین نیروهای مخالفین به خصوص در بین طرفداران، به راحتی در دام های گسترده شده توسط رژیم حاکم گرفتار آمده و چون مزدورانی بی اجرو مواجب برای رژیم کار می کنند از جمله عده ای پیدا می شوند که می گویند با هر جریانی که از مردم برای مبارزه پول بگیرد مخالفند و اگر به آغاز این شیوه اندیشه بنگریم خواهیم دید که این نوع اندیشه برخاسته از سوی اصلح طلبان است که برای تضعیف نیروهای مخالف و فاقد بنیه مالی نمودن آنها با قیافه ای حق به جانب این را مطرح نموده اند و متاسفانه برخی از نیروهای مخالف در این دام افتاده اند و با آنکه حتی در کشورهایی زندگی می کنند که نامزدهای ریاست جمهوریش برای تامین هزینه های انتخاباتی پول از مردم جمع می نمایند و حتی کمک مالی شرکت ها به میزان مشخصی محدود شده است تا نتوانند بر رییس جمهور آینده تاثیر داشته باشند اما این افراد به نامزدهای اصلاح طلب در درون ایران بی توجه به اینکه این افراد سهام داران غارت ثروت مردم ایرانند، نگاه می کنند که بدون کمک مالی از مردم عادی گرفتن خرج های میلیاردی می کنند و از مخالفین نیز توقع دارند چون این غارتگران خرج نمایند بی آنکه از مردم یاری جویند. گاه نیز بخشی از مخالفین که قادر می شوند حرکتی را سامان دهند به دلیل آنکه چالش سنجی مناسبی را انجام نمی دهند دچار وقفه یا شکست می شوند از جمله این حرکت ها می توان به جنبش ما هستیم اشاره نمود که علی رغم عدم همراهی سایرسران نیروهای مخالف بر خلاف طرفدارانشان تواسنته بود حر کتی را سامان بخشد و تا کوچکترین شهرها و دهات ایران نیز نفوذ کند به علت آنکه نتوانسته بود چالش انتخابات را پیش بینی نماید اگر نگوییم دچار شکست شده، باید بگوییم که دست کم دچار وقفه ای دو ساله یا بیشتر گشته است.

همگرایی در بین طرفداران رژیم حاکم

یکی از راه های پیروزی ساده تر بر دشمن ایجاد اختلاف و دو دستگی در میان نیروهای آن است اما با توجه به اینکه نیروهای هوادار جمهوری اسلامی، روحانیون اسلامگرایی هستند که در پی مال و منال دنیا هستند و به هیچ قیمتی حاضر به از دست دادن موقعیت به دست آمده نیستند هر چند که از این خوان نعمت اندکی به آنها برسد چرا که می دانند پس از این رژیم دیگر نابرده رنج از این خوان نعمت بهره ای نخواهند برد و این آخوندها مقلدینی دارند که بی جون و چرا به سخنانشان که از آن با عنوان فتوا یاد می کنند گوش می دهند بنابراین ایجاد دو دستگی و اختلاف در بین این افراد به خصوص در محدوده سرانش که ریشه اشتراکشان را به خوبی می شناسند کاری بس دشوارو سخت است.

منافع اقتصادی دیگر کشورها

بی شک بسیاری از کشورهای بزرگ و توسعه یافته جهان امروز نفعی سرشار از اوضاع حاکم بر ایران می برند و با گرفتن باج های اقتصادی از جمله نفت رزان قیمت، از انجام هر گونه اقدام سیاسی شدید بر علیه این رژیم خونخوار پرهیز می کنند و در بسیاری موارد با این رژیم در حذف مخالفینش همراهی می کنند که از موارد آن می توان به آنچه در مورد قتل دکتر شاپور بختیار و دکتر فریدون فرخزاد رخ داد اشاره نمود.

نفوذ عوامل جمهوری اسلامی و میدان داری افراطیون

این بسیار احمقانه است اگر فکر کنیم که یک رژیم که در قرن 21 در حال حکمرانی است از تکنیک های اطلاعاتی استفاده ننماید و برای ایجاد دو دستگی و چند دستگی و با هبر شدن از اوضاع درون گروه ها افرادی را به درون آنها نفرستد و گاه این افراد چون کاسه داغ تر از آش عمل می نمایند و باعث دو دستگی می شوند و عده ای نیز به گمان اینکه این طرف خیلی خوب است به دورش جمع می شوند و زیر نظر این فرد به برخورد با یاران سابق خود می پردازند به هر روی این عناصر نفوذی به شکل های متفاوت رفتار می کنند اما آنچه که میدان را برای میدان داری این افراد باز می گذارد خالی شدن صحنه از افرادی است که اندیشه ای متعادل و دموکرات دارند و از ترس درگیر شدن با این افراد و فحش و ناسزا شنیدن و متهم به این یا آن عمل ناشایست از سوی این افراد افراطی شوند به گوشه انزوا خزیده اند و در خانه هایشان نشسته اند تا شاید روزی معجزه ای گردد و این افراد افراطی خود به خود تبدیل به افرادی معتدل و دموکرات گردند غافل از اینکه این عمل آنها تنها تضیف جبهه خودشان را در پی دارد.

هر پروژه برای به سرانجام رسیدن باید یک سری مراحل را پیش از هرگونه عمل اجایی طی نماید تا به پاسخ مناسب برسد ایم برخی از مراحل مهم عبارتند از

1- نیاز سنجی

2- امکان سنجی

3- چالش سنجی

حال به همین شیوه بررسی پروژه همگرایی نیروهای مخالف جمهوری اسلامی می پردازیم در اینجا منظور از نیروهای مخالف رژیم جمهوری اسلامی نیروهایی هستند که خواستار نظامی دموکراتیک و سکولار برای ایرانند و این مقصود را از روش های مسالمت آمیز پی می گیرند و البته ادعای فعلی این گروه ها مورد نظر است و نه آنچه در گذشته انجام داده اند

نیاز سنجی

در این بخش این پرسش مطرح است که آیا نیازی به همگرایی نیروهای مخالف جمهوری اسلامی احساس می شود یا نه؟

با توجه به عدم موفقیت هیچ یک از گروه های مخالف و پند های نهفته در داستان های قدیم که در آغاز این نوشتار بدان اشاره شد امروزه نیاز به همگرایی در بین نیروهای مخالف بیش از همیشه احساس می شود

امکان سنجی

در این بخش این پرسش مطرح است که آیا امکان همگرایی نیروهای مخالف جمهوری اسلامی وجود دارد یا خیر؟

بی شک اگر این نیروها نه از برای کسب قدرت تنها و بلکه پیش از آن به دنبال آزادی ایران و ایرانی و برقراری نظامی سکولار و دموکرات باشند این همگرایی به راحتی امکان پذیر است

چالش سنجی

در این بخش به مشکلاتی که ممکن است در حین اجرای پروژه همگرایی نیروهای مخالف پیش آید پرداخته می شود

1- تجمعات افراطیون هر گروه در راستای مبارزه با همگرایی

2- ترس از قدرت گرفتن یک گروه در آینده و سرکوب شدن دیگر گروه ها مانند سال 37

3- زد و بند یک یا چند گروه با جمهوری اسلامی

4- خارج شدن یک یا چند گروه از این همگرایی بر اثر عدم باور درونی به دموکراسی

که برای هر یک از این چالش ها باید راه کاری اندیشیده شود تا بتوان این پروژه را با موفقیت به پایان رساند

بی شک در همه موارد ذکر شده نواقصی هست که امیدورام خوانندگان هر آنچه را که حس می کنند کم است بدان در بخش نظرات بیفزایند تا به غنای مطلب برای سایر خوانندگان افزوده شود.

من از جانب خودم بخشش عمومی اعلام می کنم

2011-08-07T01:32:00.000-07:00

من یک جوان ایرانی که در دوران نکبت بار جمهوری اسلامی به دنیا آمده ام و دوران زندگیم را که می شد با داشتن همه آزادی ها به جز آزادی سیاسی سپری نمایم به خود حق می دهم بابت این از همه آنها که رژِیم گذشته را سرنگون کردند و نتوانستند رژیم بهتری مستقر نمایند که هیچ، بدتر از آن را به ارمغان آوردند و از رژیم پهلوی بابت اشتباهاتی که انجام داد که حاصلش انقلاب نکبت بار سال 2537 ایرانی و روی کار آمدن رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی بود طلبکار باشم و حق دارم به همچنین از تمام آنان که در این 32 سال حکومت ننگین جمهوری اسلامی پست و مقامی داشته اند بابت کوششان برای شتشوی مغزی دادنم، به علت تخریب دوران کودکی، نوجوانی و جوانیم، تخریب چهره ایرانی در سطح جامعه بین الملل و هزاران دلیل کوچک و بزرگ دیگر طلبکار باشم بیان کنم که من به شخصه (دقت کنید که خودم را می گویم نه فرد دیگری را) هر فردی از هر گروهی و اندیشه سیاسی را که از امروز برای ایجاد ایرانی آزاد و آباد و دارای حکومتی دموکرات و سکولار کوشش نماید می بخشم و در آینده خواهان تشکیل هیچگونه دادگاهی برای او جهت رسیدگی به اعمالش تا پیش از نوشتن این مطلب نیستم حال حتی اگر این فرد خامنه ای یا احمدی نژاد، مریم رجوی یا فردی از خاندان پهلوی، بنی صدر یا موسوی، یا هر فرد شناخته شده یا نشده دیگری باشد.

پوستر پنجشنبه های نان.، ما هستیم

2011-08-06T00:51:00.000-07:00

پوستر پنجشنبه های نان.، ما هستیم

2011-07-29T09:19:00.000-07:00

پوستر پنجشنبه های نان.، ما هستیم

2011-07-25T07:22:00.000-07:00

پوستر پنجشنبه های نان.، ما هستیم

2011-07-22T22:21:00.000-07:00

پوستر پنجشنبه های نان.، ما هستیم

2011-07-20T23:44:00.001-07:00

ستاره جان زادروزت خجسته باد

2011-07-17T23:50:00.000-07:00

زادروز ستاره است امروز

اما ستاره در اوین است امروز

ستاره در اوین تنها نیست امروز

که نه یک ستاره که صدها ستاره در اوین است امروز

ستاره ها اسیر دست سیاه چاله هایند امروز

سیاه چاله دشمن نور ستاره است

نور ستاره، نگاه پر امید ستاره است

نور ستاره، فریاد ما هستیم ستاره است

تا بیکران می رود فریادش امروز

گوییم با ستاره ما هستیم

ستاره تا ستاره ها آزاد نکنیم ما هستیم

گر سیه چاله برلبانت مهر سکوت زده

فریاد تو ستاره ما هستیم

نه که فریاد تو تنها که فریاد هر آزاده ما هستیم

ستاره گر نمی توانم کیک زادروز برایت آورم

اما به جای تو فریاد بر می آورم

زندانی سیاسی آزاد باید گردد

زندانی عقیدتی آزاد باید گردد

تا که شاید صدایم را بشنوی

دانی که هنوز در یادت ما هستیم

گر تو را ز دیده ما ربودند

ز دل نتوانند ربایند

گر ضربه مان زدند نشکستی و نشکستیم ستاره

گر خسته شدیم ننشستی و ننشستیم ستاره

چرا که با هم پیمان بستیم ستاره

تا نفس هست ما هستیم

ستاره جان زادروزت خجسته باد

پوستر پنجشنبه های نان.، ما هستیم

2011-07-17T20:58:00.001-07:00

این خاطره، آن خاطره

2011-07-14T08:11:00.001-07:00

این خاطره مر بوط به زمان شلوغی های دانشگاه بابت جریان آقای هاشم آقاجری است

در میانه سالن آموزشی دانشگاه دو صف رو در روی هم ایستاده، اندکی مانده تا آغاز کلاس ها، فضا متشنج است عده ای سر کلاس ها نشسته بی خیال تشنجی که در سالن به پا است. من این طرف، دوستم آن طرف. باورم نمی شد دوستم با صورت دو تیغه در سمت دیگر در صف بسیجیان ایستاده، می گویند خاتمی استعفا داده است من هم برای اولین بار در یک صف با دیگران ایستادم امیدوار بودم خاتمی استعفا داده باشد لحظاتی جو متشنج ادامه داشت تا خبر استعفا تکذیب شد و همه نا امیدانه به سر کلاس هایمان رفتیم. آن روز هنگامی که برای اولین بار در کنار دیگران ایستادم تا اگر خواست اتفاقی بیفتد در کنار هم اندیشان نسبیم باشم تا شاید بتوانم اندکی یاریشان نمایم

8 سال بعد

سال 2569 ایرانی

پس از مدتی بازگشت به ایران، دیدن خانواده و دوستان، یادآوری همه دلخوشی ها و از همه مهم تر دگر بار پای بر خاک ایران نهادن، در میهن خود بودن. رسیدن به خانه، خستگی راه را انداختن به خیابان رفتن یک عدد ماژیک خریدن آغاز حرکت برای نخستین شعار نویسی، مادر می فهمد نصیحت می کند می گوید "نرو اینکار را نکن اگر بگیرنت آبرویمان می رود" هان؟ آبرویمان می رود؟ آری مادر این را می گوید آبرویمان می رود شاید بهت تجاوز کنند.

پایان

اسکناس نویسی پنجشنبه های نان

2011-07-14T00:51:00.000-07:00

هر چه بلندتر می گوییم ما هستیم و ما نان می خواهیم

2011-07-13T06:46:00.000-07:00

بالاترین یکی از بزرگترین ادعاهایش این است که در این سایت آزادی بیان برقرار است اما اینک به مدد بالایار های سبزش هر صدایی به جز صدای سبز یا همان اصلاح طلبان تضعیف می شود و این داستان تا آنجا پیشرفته که

بالایارهایی که وظیفه شان نظارت بر رفتار کاربران سایت است تا مبادا از قوانین تخطی کنند اینک تنها تبدیل شده اند به بالابرهایی، که یک گروه را بالا می برند و گروهی را پایین، و بدین نحو خیال می کنند قادرند تا هر صدای آزاد و مستقلی را که از سبز فاصله دارد خفه کنند. اما باید بدانند که هر چه بیشتر در این راه گام بردارند صدای ما بلندتر می شود و با صدای بلندتری فریاد خواهیم زد ما هستیم و ما نان می خواهیم اگر لینک هایمان را پشت فیلتر بگذارند یا موضوع داغمان را حذف کنند باز هم می گوییم که ما هستیم و ما نان می خواهیم دور زمانی است که بچه های ما هستیم یک عبارت را در این زمان ها می گویند و آن اینست که "خسته شدیم ننشستیم، ضربه خوردیم نشکستیم، چون با هم پیمان بستیم تا نفس هست ما هستیم" و از امروز به جای تحریم بالاترین تلاش خود را دو چندان می نمایم تا هر روز لینکی در ارتباط با ما هستیم و پروژه صف های نانواییش در بالاترین بگذارم و تلاش می کنم تا سایر دوستانم را نیز تشویق به این عمل نمایم تا آنقدر تعداد این لینک ها زیاد شود که بالابرها بفهمند که باید بالایار باشند نه بالابر و بفهمند که وقتی بر مسند قضاوت می نشینی باید بی طرف باشی و در برابر لینک ها جبهه نگیری و لینکی را چون با اندیشه اش مخالفی نباید حذف یا فیلتر کنی ما به فضای مجازی نیامده ایم تا همان جمهوری اسلامی را به شکل مجازیش تجربه نماییم، آمده ایم تا بتوانیم سخنانمان را فارغ از توهین به سایر اندیشه ها بیان کنیم و این حق را به سایرین می دهیم که ما را نقد کنند اما در برابر هر بی انصافی و نا عدالتی می ایستیم و با صدای هر چه بلندتر فریاد می زنیم ما هستیم.

در اینجا از هر کاربر آزاد اندیشی که گمان می کند در بالاترین باید انصاف رعایت شود و همه باید از حقوقی مساوی برخوردار باشند و برایش امکان پذیر است که موضوع داغ بزند خواهش می کنم که در مورد فراخوان جنبش ملی ما هستیم موضوع داغ بزند.

پو ستر پنج شنبه های نان

2011-07-11T20:12:00.000-07:00

به بهانه ی بازسازی _نابود کردن مجسمه های زیرگذر پارک ملت مشهد (کله شیرها)

2011-07-09T06:30:00.000-07:00

حلقه جوانان به دور مجسمه آریو برزن

2011-07-02T10:49:00.000-07:00

از مجسمه سردار ملی ایران آریوبرزن پاسداری میکنیم .. ما هستیم .

مشخص شده که دستور حمله به استخر بانوان را چه کسی صادر کرده است

2011-06-24T00:41:00.001-07:00

بنا به اخبار دریافتی آخوندی بنام حسین الله کمالیان که مدتی سرپرستی گروهک کاوه در اصفهان را بعهده داشت و از آخوندهای متحجر است دستور حمله اراذل و اوباش را به استخر بانوان در تهران صادر کرده است این حمله دیروز رخ داده است

لینک خبر در ایران پرس نیوز

http://www.iranpressnews.com/source/101373.htm

مجری فراری!

2011-06-16T09:39:00.000-07:00

چند سال قبل ، دو یا سه سال پیش، ناگهان غیب اش زد. آدمی عصبی بود. این واقعیت را همکارانش در همه ی سال های فعالیت مطبوعاتیش می دانستند که چهره قابل احترامی نیست اما هر جور بود تحمل اش می کردند و برخی نیز از او به عنوان وسیله ای برای «تسویه حساب های خصوصی» استفاده می کردند.

در این ولایت ـ و بعد از راه افتادن تلویزیون های 24 ساعته ـ او ابتدا به مقام سردبیری خبر یکی از تلویزیون ها و پس از آن به عنوان «شبه لاری کینگ» یک تلویزیون دیگر ایفای نقش کرد.

به یاد دارم آن روزها قرار بود که ما، در لاس وگاس «اجتماعی» داشته باشیم به عنوان «تور پرچم شیر و خورشید» و نامبرده در «تی وی مربوطه» اش، هر شب ما را فحش باران می کرد که: ای داد و بیداد! مردم به هوش باشید!که می خواهند ناموس ما را به لاس وگاس ببرند و به حراج بگذارند!

اما حضرتشان در اوج نقش «لاری کینگ» بودن، ناگهان غیب اش زد. تا مدتها کسی از او خبری نداشت تا اینکه ناگهان سر از «کیهان» حسین بازجو در تهران درآورد . با توجه به خصوصیاتی که از او سراغ داشتیم، موضوع چندان عجیب نبود تا اینکه دوست مطلعی با خبرمان کرد که گویا ایشان در آمریکا به دام مأموران دولت فدرال افتاده بود و پس از یک سال تعقیب و گریز مچ اش را به عنوان مأمور جمهوری اسلامی می گیرند و مکاتبات و مبادلات مالی او نیز همه به دست پلیس آمریکامی افتد و شبانه به او پیشنهاد می کنند که یا شبانه آمریکا را ترک کند یا به زندان تشریف ببرد و مابقی عمرش را در حبس بگذراند!

البته این جناب لطف فرموده راه «فرار» را برگزیدند! اما این تعجب برای ما باقی ماند که چرا این «کشف و فرار» این همه بی سروصدا انجام شد؟ تا اینکه دوستی روشنمان کرد که در صورت افشای راز ، دیگران حساب کار خود را می کردند و کار مأموران مشکل می شد!

ما همه این قضایا را نوشتیم تا برخی ها حساب کار دستشان باشد که در اینجا آنقدرها هم بی حساب و کتاب نیست!

بخشی از مقاله شهرام همایون در هفته نامه فردوسی امروز

"جدیدترین اسکناس نویسی ها در پشتیبانی از جنبش ملی" ما هستیم

2011-06-14T09:40:00.001-07:00

عزت الله سحابی همچنان برای حفظ جمهوری اسلامی

2011-06-07T06:03:00.000-07:00

پیشنهادی برای سبزها:

2011-06-05T10:22:00.001-07:00

با توجه به اینکه میر حسین موسوی را در حصر کردند و دیگه نمی تونه بیانیه بدهد چون از حصر اطلاعات درز نمی کنه و اون عده ای هم می گفتند اگر میر حسین بازداشت بشه ایران قیامت می شه که بازداشت شد اما قیامت نشد و با توجه به اینکه تاکید جنبش سبز بر روی خواست های حداقلی امکان پذیرو مبتنی بر اجرای بی تنازل قانون اساسی جمهوری اسلامی است بنابراین من پیشنهاد می کنم که مهمترین خواست جنبش سبز در 22 خرداد ماه انتقال میر حسین از حصر به زندان باشد چون ثابت شده از اونجا می تونه بیانیه بده و تکلیف همه روشن باشه.

آی ایرانی کشورت در اشغال است

2011-06-01T08:19:00.000-07:00

کشته شدن هاله سحابی برهانی دیگر برای اثبات اشغال ایران

امروز زمانی که از خواب بیدار شدم و این خبر را به صورت موضع داغ در بالاترین دیدم شوکه شدم باورم نمی شد که خانواده سحابی عضوی دیگر را هم از دست داده باشد.

اما اینک پس از مدت زمانی که گذشته و با اندیشه بیشتر از خود می پرسم از یک رژیم اشغالگر چه انتظاری می توان داشت؟ در هر کجای تاریخ دیگر ملت ها که می نگرم چه در قدیم و چه در جدید می بینم که اشغالگران را بر مردمان سرزمین فتح شده رحمی نیست و هرگونه بی رحمی بر آنان روا می دارند اما از خود می پرسم که مردم ایران کجایند آیا این مردم از فلسطینی ها کمترند؟ یک نگاه به فلسطین بیندازید برای باز پس گیری خاک سرزمینشان چه از خود گذشتگی ها که نمی کنند؟

می دانم در این مرز و بوم ایران هنوز بابک، مازیار، بهروزان و یعقوب لیث صفاری هستند اما یارانشان کجایند؟؟؟ کجاست آن ایرانی که می گفت"سر به سر تن به کشتن دهیم ----- به از آنکه کشور به دشمن دهیم"

آیا دیگر کسی نیست؟ آن فرزند در گهواره کجاست تا تفنگ پدری را بر دست گیرد؟ آیا او هم....؟

دریغ است که ایران ویران شود ---- کنام پلنگان و شیران شود.

کی با بصیرته؟

2011-05-30T06:28:00.000-07:00

یکی میاد داد می زنه که این دولت، دولت رمال ها و جن گیر هاست یک عده هم براش دست می زنند و بعد از سه سال که گروه حریف شروع به انگ جن گیری و رمالی زدن به هم کردن، باز یک عده با تمام توان در همه جا داد می زنند که ای خدا چه بصیرتی اون بابا داشت سه سال پیش این حرفا را زد

منم که به راه راست هدایت بشو در اثر این حرفا نیستم یک هو از اون گوشه دستم را بالا می کنم می گم اون موقع این فردی که می گفت "اقتصاد مال خر است" همونی نیست که معروف به استاد بزرگ جن گیر ها و رمال ها؟ استاد اینها و شما به طور مشترک نبوده؟ و شما دوران آن جن گیر و رمال بزرگ را دورا ن طلایی بر نمی شمارید؟

آخ که بصیرتتون منو کشته!

نشان از که داری ؟

2011-05-24T02:59:00.000-07:00

ز فریدون پاک نهاد

ز کوروش نیک نژاد

کدام نشان داری

تو ز اسلاف همان خونی

همان خون اهریمنی آژی دهاک

شده تازه اندر درون تو

جوانی در زندان

جوانی بر دار

همسایه در آه و فغان می بینی

انگار که نه انگار که می بینی

چو به خانه رسی دو صد فریاد می زنی

ز چپ و راست رژِیم ناله آغاز می کنی

و لیکن چو شب شد اندر خواب می روی

اندر خواب هر مخالف را به بند می کشی

گر نشد گردن می زنی

فرق تو با رژیم در چه باشد؟

هر دو در قدرت گردن می زنید

تو را با کاوه نسبتی نیست

درفش او در دست تو همی نیست

کاوه گر پشت آزی دهاک بر خاک زد

کجا در خواب تشنه به خون جوانان گردن همی زد

کاوه ز درون پاک بود

درد همسایه بر او گران بود

ناله را درمان جور زمانه ندانست

همی دانست که دو صد گفتار به نیم کردار نیرزد

ز پی اصلاح خونریز بر نیامد

جز به زیر آمدن خونریز نگشت راضی

درفش برافراشت و عزم نبرد همی کرد

نی رهبری خواست و نی بی بی سی و صدای آمریکا

همی فکر ایران رهبرش بود ناله مردم اخبارش بود

ز بیگانه بدانست نرسد سودی

کس نخارد پشت او به جز ناخن انگشت او

تکیه زد بر هم میهنش

پشت آزی دهاک بر خاک کرد

فریدون پاک نهاد ز بند آزاد کرد

چنین بود که ایران گشت آزاد و آباد

گر دگر بار ایران را آزاد و آباد همی خواهی

کاوه را الگوی خود همی کن

ز نو حرکتی آغاز کن

درون را ز پلیدی پاک کن

منشور کوروش را بر درون بر قرار کن

چون درون پاک شد برون را ز پلیدی پاک کن

کودتا در داشنگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران

2011-05-22T00:19:00.000-07:00

طی خبری که به دست ما رسیده است، کودتایی که از مدتها قبل در مورد دکتر عباسپور رییس دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات در شرف بوده روز گذشته 31/2/2570 کاملا علنی گشته و تعداد بسیاری زیادی از کارکنان و اساتید و کارشناسان مقاطع علمی دانشگاه در یک کودتای اداری از این دانشگاه بدون ذکر دلیل اخراج گشته اند.

دکتر عباسپور روز قبل در دانشگاه حضور نداشته و از شنیدن این خبرشک شده است.
ایشان از کلیه عوامل و پرسنل اخراج شده درخواست نمونده تا اطلاع ثانوی هیچگونه حرکتی انجام ندهند تا ایشان شخصا به این مسئله رسیدگی کنند.

هم چنین دکتر از کلیه اساتید و کارشناسان که هنوز از خبر اخراج خود مطلع نشده اند درخواست کرده که به دانشگاه مراجعه نکنند تا مورد بی حرمتی نیروهای حراست و حفاظت اطلاعات قرار نگیرند.
ایشان از این بی حرمتی که به کادر وابسته خود کاملا شاکی هستند.

شعار نویسی پشتیبانان جنبش ملی "ما هستیم" در ایران

2011-05-15T21:57:00.000-07:00

چه کسانی به ایران خیانت کرده اند و می کنند؟

2011-05-13T23:19:00.000-07:00

بیشتر افراد به مجاهدین خلق نگاهی نکوهش گر دارند چرا که آنان از عراق کمک مالی گرفته اند و در زمان جنگ به ارتش عراق کمک نموده اند اما پرسش اینست که آیا تنها باید آنان که به ارتش عراق یاری نمودند خاین به ملت خوانده شوند یا آنکه معیاری کلی وجود دارد مبنی بر خاین بودن هر فردی که به یاری بیگانگان برای نایودی ایران می شتابد؟

اگر معیار خاین بودن این معیار کلی باشد آیا من و شما خاین محسوب نمی شویم؟ با نگاهی ساده در سطح جامعه مان می توانیم خاینین بسیاری از این جنس بیابیم آنان که در رادیو و تلویزیون های کشورهای بیگانه کار می کنند مگر جز خدمت به آن کشورها برای رسیدن به منافعشان حتی به قیمت نابودی ایران اقدام دیگری را مجازند که انجام دهند؟ و آنان که به این رادیو و تلویزیون های فارسی زبان بیگانه گوش فرا می دهند مگر در نهایت می توانند جز آنچه از سوی آنها تلقین می شود انجام دهند؟ اگر چشم هایمان را کمی بر تاریخ این سرزمین باز نماییم حتی خاینینی را خواهیم دید که در کنار دست من و شما در حال زندگی هستند و پس از انجام هر خیانت به دیدارشان می رویم و زیارت قبول به آنها می گوییم پس می بینید به گونه ای بسیاری از مردم کشور ما در زمره خاینین قرار می گیرند و این در حالی است که هر کس انگشت اشاره اش را به سوی دیگران گرفته و بلند بلند فریاد می زند "آی خاین!"،

زمانی از چرچیل نخست وزیر انگلستان پرسیده بودند چگونه است که شما بر هند که بسیار از شما دور است توانستید مسلط شوید اما بر کشور کوچکی چون ایرلند که در نزدیکی شماست نمی توانید. چرچیل در پاسخ گفته بود برای تسلط به کشوری نیاز به دو چیز است اول اکثریتی نادان و دوم اقلیتی خاین، که در ایرلند این دو مورد یافت نمی شوند. اما کشور ما ایران این روزها به نظر می رسد بیش از آنچه که حتی برای تسلط چرچیل لازم می دانست، داراست بدین معنا که دارای اکثریتی خاین و اکثریتی نادان است با توجه به این شرایط این کشور چاره ای جز آن برایش باقی نمانده است که روزی در آغوش یکی از کشورهای قدرتمند بخوابد یا شاید هم در آغوش چندین کشور همزمان.

درمان درد نادانی و خیانت، تنها در بیان شفاف و بی پرده واقعیت است

شکارچی در کمین است باید که مراقب بود

2011-05-11T11:59:00.000-07:00

در آغاز جدال احمدی نزاد و خامنه ای گمان می کردم که این یک بازی زرگری است که می خواهند اصلاح طلبانی جدید خلق کنند اما اینک که چندی از آن می گذرد و به آنچه در دنیای مجازی و واقعی می گذرد دقت می کنم به نتیجه دیگری می رسم اما هم چنان بر این باورم که این یک بازی است اما این بازی از آنچه در آغاز می پنداشتم بسیار خطرناک تر است. امیدوارم که این برداشت من اشتباه باشد اما بر خود وظیفه دیدم که آنچه را که می پندارم بگویم تا فردا کسی نگوید که چرا آنچه را درست می پنداشتی بیان نکردی.

در میانه جنگ احمدی نژاد و خامنه ای، ماهی گیری اصلاح طلبان در نوع خود نه کم نظیر که می توان گفت بی نظیر است. ظاهر داستان به اینگونه در حال رقم خوردن است که اصلاح طلبان، در این روزها دایما مشغول یادآوری به آاقای خامنه ای هستند که در آن روزگار که هوادار احمدی نژاد بودی ما نهیبت می دادیم که هان ای حضرت آقا این تازه از راه رسیده چموش است و بر زمینت خواهد زد و تو که غره به قدرتت بودی سخن نشنیدی و به آنی در قدرت سهیمش کردی و ما را به کنج عزلت فرستادی. حال می بینی که حق با ما بود.

مردم همه انگشت در دهان، مات و مبهوت حوادث، به ناگاه دگر بار با تصاویر و نام موسوی بر سایت ها و برنامه های تلویزیونی(به طور مثال در پارازیت) مواجه می شوند که در آنها هم صدایی دیروز موسوی را با امروز حضرت آقا نشان می دهند بدین معنا که آنچه امروز حضرت آقا می گوید دیروز موسوی گفته بود. در عین حال رسانه فارسی زبان انگلیس که نامش در خاطر همگان هست و نقشش را در طول تاریخ یک صد ساله اخیر ایران می دانیم در یکی از برنامه هایش تحریف تاریخ ایران را آغاز می کند اما این بار دست روی یکی از مهمترین بخش های تاریخ این مرز و بوم می گذارد بخشی که پاشنه آشیل مبارزات مردم ایران در این دوران است این رسانه بسان آخوندکان کوشش می نماید تا حمله اعراب به ایران را به جای نبردی تمام عیار، نبردکی جلوه نماید و پذیرش اسلام از سوی ایرانیان را نه جاصل شمشیر خون ریزعرب که حاصل بدی مغان زرتشتی نشان دهد و بدین گونه ایران دوستی ای که این روزها در وجود جوانان ایرانی چون آشفشانی در لحظات پیش از فوران است را خاموش نماید و آتشفشان خاموش جز دود سیه رنگ چه حاصل دارد؟ اما بر چه اساسی دست به این اقدام می زند؟ او می داند که این فرضیه تا حدی زیادی می تواند جای خود را در میان مردمی که رابطه شان با تاریخ در این دوران مانند رابطه تاریکی و نوراست باز نماید چرا که بخشی از مردم امروز اسلام گریز گشته اند و روی به سایر دین ها به خصوص زرتشتی و حتی بعضی روی به بی دینی آورده اند و اینک با قرار دادن این دو تصویر در کنار یکدیگر سعی در گرفتن نتیجه ای مشابه از سوی مردم دارد اما این رسانه به یک نکته کلیدی در این میان هیچ اشاره ای نمی کند و آن اینست که اسلام گریزی امروز ایرانیان تنها به خاطر بدی روخانیون نیست حتی این مورد شاید کمترین اثر را داشته باشد و یکی از دلایل عمده این اسلام گریزی بیگانه دانستن آنست.

اگر دست کم مقداری در وقایع این دوساله به عقب برگردیم شاید بتوان سر نخ های دیگری نیز پیدا نمود آقای موسوی در بیانیه اش اعلام می نماید جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم نه یک کلمه زیاد. در 22 خرداد سال گذشته در حالی که همه بی قرار رسیدن به این روز بودند به ناگاه راهپیمایی از سوی موسوی و کروبی لغو می شود. چندی بعد محسن کدیور در یکی از برنامه های رسانه فارسی زبان آمریکا شعار مردم را از نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران به هم غزه هم لبنان جانم فدای ایران تغییر می دهد پس از او نوبت اقای مهاجرانی بود که در بیاناتی فرمودند در زندگی آقای خامنه ای حتی نمی شود یک لکه خاکستری پیدا کرد تا چه رسد به لکه ای سیاه رنگ بر بوم زندگی ایشان،. ناگفته نماند در همان روزگار که اقای موسوی جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم نه یک کلمه زیاد را می گفتند محسن سازگارا در یکی از ویدیوهایش نظرسنجی ای را پخش نمود که در آن نظر سنجی بیان شد که مردم خواهان سرنگونگی یک مرتبه این نظام هستند ولی تاکیدی بر آن دیگر صورت نگرفت

پس از 25 بهمن که مردم با شعارهای کاملا براندازانه قدم به خیابان نهادند شورای راه سبز امید ناگهان راه سکوت را در پیش گرفت و دیگر فعالیت چندانی از خود نشان نداد به جز چند بیانیه خنثی و در جدیدترین مورد سایت کلمه بیانیه دانشجویان را که در آن حکومت را به چالش کشیده بودند حذف کرد و سایت جرس با حذف بخشی از آن، بیانیه را منتشر نمود.

با بررسی این سرنخ ها من به این نتیجه رسیدم که ما در میانه یک بازی خطرناکیم و برداشت من اینست که مرحله بعدی این بازی بر اساس پیش بینی های حکومت اینست که احمدی نژاد از قدرت کنار می رود و موسوی یا یکی از اصلاح طلبان به مسند ریاست جمهوری تکیه خواهد زد و چهره ای دموکرات از این رژیم خونخوار را به رخ جهانیان خواهند کشید و خواهند گفت می بینید این رژیم که شما دیکتاتورش می خواندید رژیمی دموکرات است و برای همین است که بر خلاف سایر کشورهای خاورمیانه که همه در حال زیر و رو شدن نظام های حاکمشان هستند نظام حاکم بر ایران استوار ایستاده است. در مورد اینکه آقای خامنه ای ولی فقیه می ماند یا نه نمی توان چندان اظهار نظری قطعی نمود اما بعید نیست که او هم جایش را به هاشمی شاهرودی یا هاشمی رفسنجانی بدهد تا برای زیبا سازی چهره این نظام ننگین دیگر مشکل چندانی وجود نداشته باشد.

جنگ احمدی نژاد با خامنه ای و نگاهی از دیدگاه من به آن

2011-04-20T19:56:00.000-07:00

در این مملکت که از هر شهر بی کلانتری بی قانون تر است و از هر جنگلی قانون جنگل بر آن استوارتر، گویا داستانی تازه آغاز شده است داستانی که نه نویدش روشنایی بامدادن باشد داستانی که در آن تاریکی شبش دو چندان گردد و ماه تابان شبش از آسمان به زیر کشیده شود و نور اندک ستارگان دلخوشی امید داران که نوری هست هنوز.

داستان تازه این سرزمین داستان جنگ آشکار احمدی نژاد و خامنه ای است جنگی که هر روز آشکارتر از پیش در رسانه ها نمایان می شود و کار بدان حد بالا می گیرد که سایت های حامی احمدی نژاد فیلتر می شوند اما داستان آیا به همین سادگی است که من و شما می بینیم؟ یا در پس پرده داستان دیگری در حال رقم خوردن است که من و شما از آن بی خبریم؟ به هر روی در ذهن من چند نظریه شکل گرفته است که دوست دارم آنها را با شما نیز در میان بگذارم و نظریه های شما را نیز بدانم و البته که اینها تنها نظریاتی هستند که در ذهن من شکل گرفته اند و چه بسا آنان درست نباشند و شاید بسیار دور از واقعیتی باشند که در حال رخ دادن است

1- احمدی نژاد در کوشش برای سرنگونی خامنه ای است

این آنچه هست که ما امروز به طور اشکار در رسانه ها می بینیم و من هم توضیح خاصی برایش ندارم جز اینکه در میان نظریه های من این خوشایندترینش شاید برای مردم در کوتاه یا بلند مدت باشد

2- دعوای زرگری بین احمدی نژاد و خامنه ای

این یکی از خطرناک ترین حالت هایی است که ممکن است رخ دهد زیرا هدف این پروژه ساخت دار و دسته جدیدی خواهد بود که باتوجه به نزدیک شدن به روزگاری که باید در آن انتخابات مجلس انجام شود با استفاده از آن مردم را پای صندوق های رای بکشانند بسان آنچه در چند دوره قبل که با نام اصلاح طلبان انجام دادند

3- ظاهرسازی برای خوش چهره ساختن یک معامله درون نظامی

این نیز به نوعی همان دعوای زرگری است اما به دلیل نیاز به توجه داشتن جداگانه بیان شده است

شاید در بین آن هیاهوی جوانان در درون خیابان ها و آن خون دادن ها در پشت پرده بین اصلاح طلبان و دستگاه حاکم بر ایران به یک توافق رسیده اند(پیش از آن رسیده بودند) یعنی یک خروج دو سال و اندی از سیستم و سپس با حذف احمدی نژاد از اریکه مسند ریاست جمهوری به شکلی که در بین مردم او ناکارآمد جلوه داد شود دگر بار به سیستم بازی این نظام وارد شوند که حاصل این چیزی نخواهد بود جز خریدن دست کم چندین سال عمر برای این رژیم ننگین.

البته در آینده دیگر شما نه نامی از کروبی و موسوی خواهید شنید و نه نامی از احمد نژاد و در ذهن مردم هم چیزی به جز یک تصویر سایه روشن از آنها باقی نخواهد ماند و این رژیم بازی خود را ادامه خواهد داد براساس این گفته که "از دل برود هر آنکه از دیده رود"

حال شاید این پرسش نیز پیش بیاید که با فراموش شدن آنها چگونه مردم تن به بازی این رژیم خواهند داد در حالیکه این همه جنایات را از سوی این رژیم دیده اند

این هم پرسش خوبی است که در پاسخ می توان گفت متاسفانه بیشتر مردم ما مردمی هستند که با شخصیت ها زندگی می کنند نه با اصولی پایدار دسته ای از آنها چنانکه آن شخصیت فراموش شود همه اتفاقات حول و حوش را نیز به ورطه فراموشی خواهند سپرد و گویی دنیا از نو آغاز گشته و هنوز نه دست کسی به خون آلوده است و نه کسی دروغی به خورد ملت داده نه چیزی.

دسته دیگری که فرد را فراموش نمی کنند نیز به جز مرثیه خوانی و غرق در کیش شخصیت کاری دگر ندارند و برای شما و من خواهند گفت و خواهند در خوبی آن فرد نوشت چنان که گویی قدیسی از آسمان بر زمین پای نهاده است قدیسی فازغ از هر گناه و اشتباهی چنانکه در مورد مصدق و محمدرضا شاه می بینیم فردا در مورد چند تن دیگر خواهیم دید

دسته سوم هم مبارزینی هستند که از روز نخست با تحمل بار مشکلات و به قیمت نابودی زندگیشان با اشغال کشورشان جنگیده اند و خواهند جنگید اما تعدادشان اندک و توانشان اندک تر چرا که اهریمن تاریکی در عمق وجود مردمانی که باید حامی و پشتیبان آنها باشند نفوذ کرده و زدودن آن کاری بس دشوار و نیازمند توانی بسیار است

دسته آخر مردمانی هستند که در گذران عادی زندگیشان هم مانده اند و اهریمن تاریکی روحشان، امیدشان و وجدانشان را بلعیده است و شما و من تحرک چندانی در میان آنها نمی بینیم مگر انکه جوی احساسی ایجاد شود تا اندک روشنایی باقی مانده در وجودشان آنها را به تحرکی وادارد در غیر این صورت به همان زندگی مردار گونه خود ادامه خواهند داد و مبارزین و رژیم هر دو را بی نصیب از ناسزا و دشنام نخواهند گذاشت و این بیشترین ار آنها خواهد بود

توشیح بیشتر در مورد نظریه سوم به معنای احتمال بیشتر دادن به درستی آن نیست بلکه در راستای روشن تر کردن علت های شکل گیری این نظریه در ذهن من است

شورای راه سبز امید در اندیشه چیست؟

2011-04-11T08:04:00.001-07:00

یادم هست آن زمان ها که همه داغ بودن و به خیابان ها می آمدن گفتند موسوی گفته اگر مرا گرفتند اعتصاب کنید حالا برای من یک پرسش ساده پیش آمده و آن هم عبارت از این است که

این شورا چرا فرمان رهبرش را اجرا نکرد و دستور اعتصاب نداد؟ آیا این شورا با رژیم به تفاهمی رسیده است یا اینکه این شورا به این نتیجه رسیده است که دیگر جنبش سبز به پایان رسیده است؟

می دانم بابت قسمت آخر کلی بد و بیراه بهم می گن اما واقعا برایم این پرسش شکل گرفته است و امیدورام اعضای این شورا به این پرسش پاسخی دهند.

جنبش ما هستیم چه می گوید و چه می خواهد

2011-04-10T08:43:00.000-07:00

چند روز پیش در یک کامنت دیدم یکی حرف حساب ما پشتیبانان جنبش ملی ما هستیم را پرسیده بود.

بنابراین لازم دیدم که اصول جنبش ملی ما هستیم را برای آن گرامی و دیگرانی که شاید دوست داشته باشند با این جنبش بیشتر آشنا شوند در اینجا بگذارم اما پیش از آن باید بگویم جنبش ملی ما هستیم دارای 6 نفر هماهنگ کننده اصلی است که در ایران زندگی می کند و شهرام همایون سخنگویی این جنبش را بر عهده دارد. جنبش ملی ما هستیم قرار نبوده و نیست که تبدیل به جایگزینی برای جمهوری اسلامی شود بلکه هدفش ایجاد فضای فرهنگی ای(زنده کردن دگر بار فرهنگ ایرانی) است که در آن پرچم و میهن و پاسداری از آنها معنی یابد و دانستن و خواندن تاریخ ایران را بر خود لازم بدانیم تا درپی این موارد ایران از چنگال اهریمن جمهوری اسلامی رهایی یابد و تبدیل به کشوری آزاد و آباد گردد.

پس از این آشنایی مقدماتی اینک شما را با اصول بنیادین جنبش ملی ما هستیم آشنا می کنم

اصل های بنیادین جنبش ملی ما هستیم

1- تلاش در راستای زنده کردن فرهنگ ایرانی و پایان بخشیدن به اشغال کشورمان توسط فرهنگ عرب( نه اسلام) . و باور داریم که فرهنگ اعراب برای خودشان بسیار خوب و قابل احترام است همانطور که فرهنگ غرب و شرق نیز برای خودشان بسیار خوب و قابل احترامند.

2- هر ایرانی با هر مذهب و گرایش سیاسی(جمهوری خواه، پادشاهی خواهان، مجاهدین خلق، کمونیست ها و حتی طرفدار جمهوری اسلامی) در بیان نظرات خود آزاد است و هیچ کس حق ندارد مانع او گردد.

3- نفي هرگونه تبعيض از لحاظ جنسيتي ،نژادي،قومي، عقيدتي و مذهبي.

4- رعایت احترام دیگران و عدم استفاده از الفاظ زشت و نازیبا چه در اظهار نظر و چه در نقد یا رد نظر دیگران.

5- عدم استفاده از شعار مرگ برای افراد.

6- هرگونه تغییر در ایران باید به وسیله مردم ایران چه در داخل و چه در خارج از کشور انجام گیرد چون به غیر از مردم ایران هیچ دولت بیگانه ای به فکر مردم و منافع ملی ایران نیست.

7- هر فرد در این جنبش خود یک رهبر است بدین معنا که هر فرد عضو این جنبش وظیفه دارد تا در ایجاد فضای فرهنگی مد نظر جنبش ملی ما هستیم که همانا رنده کردن دگر بار فرهنگ ایرانی است، تلاش نماید و در این راه خود او باید راه پیش برد این هدف را بیابد.

8- جنبش ملی ما هستیم بر اساس مبارزات بدون خشونت عمل می نماید و با هر گونه حرکت خشونت آمیز یا تبلیغ آن مخالف است.

9- جنبش ملی ما هستیم پرچم رسمی ایران را پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان می داند و این پرچم را وابسته به هیچ حزب و گروهی نمی داند و آن را متعلق به مردم ایران می داند.

تماشای این ویدیو نیز می تواند به شما در شناخت بهتر جنبش ملی ما هستیم کمک نماید

محمدرضا شاه یا مصدق، مقصر کدام یک بود؟

2011-04-07T09:03:00.000-07:00

خیلی وقت است که برای من این داستان دعوای مصدقی ها با شاهی ها جلب توجه کرده است همیشه دوست داشتم بدانم بالاخره کدام یک از این دو تن مقصر بودند و باعث این بدبختی امروز ما شدند هرگاه مطلب جالبی در مورد این دو فرد دیده ام آن را خوانده ام به خصوص وقتی از سوی مخالفانشان نوشته می شد چون در آن زمان عیب هر کدام بهتر نشان داده می شود و با کنار هم قرار دادن آن دو می توان درک روشن تر و بهتری از آنها داشت.

اما در نهایت به یک نتیجه رسیدم راستش نمی دانم این سخن از کیست اما می دانم درست است که می گوید در هر دعوایی دو طرف مقصرند هر چند که سهم تقصیرشان کم و زیاد باشد در این ماجرا هر دوی انها بی شک اشتباهاتی داشته اند و بی شک هیچ یک انسان کاملی نبوده است که چون قدیسی او را بستاییم و دیگری را بکوبیم و هر دوی انها انسان های میهن دوستی بوده اند.

پشتیبان مصدق باشیم یا محمد رضا شاه چه تفاوتی دارد اینها هر دو درگذشته اند و دیگر هیچ یک به قدرت باز نخواهند گشت اما ما مردمان را چه شده است که میهن دوستی را از آنها یاد نگرفته ایم؟ مگر نمی بینید که اینها طرفدار مصدق یا شاه بودن برایشان فرقی ندارد همه را از دم تیغ می گزرانند؟ پس چرا برای آزادی میهنمان از دست بیگانگانی که چون شغالان و کفتاران به جان مردمان این مرز و بوم افتاده اند به پا نمی خیزیم؟ بیگانگانی که برای مستند ظهور بیانیه ها می دهند اما برای مرگ کدام جوان دلیر وآزاده ایرانی شما بیانیه ای از سوی آنها دیده اید؟

اگر به دموکراسی باور دارید اگر به رای مردم باور دارید بدون اینکه از خواسته تان در مورد نوع حکومت کوتاه بیایید دست در دست هم دهیم و میهنمان را از این بیگانگان پس بگیریم و نوع حکومت فردای ایران را به انتخاب مردم در رفراندم فردای ازادی میهن بسپاریم

بیایید تا با هم پرچم شیر و خورشید نشان ایران را دگر بار برافرازیم و پرچم بیگانگان را به زیر کشیم ایران متعلق به تک تک ماست با هر اندیشه سیاسی و مذهبی

چرا همه جا تونستند ما نتونستیم؟

2011-04-06T06:20:00.001-07:00

چون اونا دچار دوگانگی های ما که قبلا در همین وبلاگ گذاشته ام نیستند و دلیلی ندیدند که خودشان را بین بد و بدتر محدود کنند رفتند به سراغ بهترین گشتن از هزینه اش نهراسیدند و انچه را خواستند گفتند رهبری را برای خود بر نگزیدند که خواسته اون با خواسته هاشون تناقض داشته باشد به هر نظر مخالفی انگ تفرقه انداز نزدن و از همه مهمتر یک سوپاپ اطمینان اون رژیم ها به عنوان اصلاح طلب نداشتند برای همین مردم به راحتی توانستند راه براندازی را بیابند و در بین راه گیر تله های رنگاوارنگ اصلاح طلبان نیفتادند

دوگانگی

2011-04-05T09:39:00.001-07:00

به زور نفتمون را از دست انگلیسیا در میاریم بعد رادیو و تلویزیون بی بی سی که از طرف انگلیس پخش می شن برامون مرجع می شن

می گوییم امریکا 28 مرداد علیه مصدق کودتا کرد بعد ازش درخواست اینترنت رایگان برای آزادی کشورمون می کنیم تازه تلویزیون صدای آمریکا هم باز برامون مرجع است

از این دوگانگی ها به کجا پناه باید برد

حالا این وسط پدر بزرگای ما هنوز اینترنت نبوده انقلاب هاشون را به ثمر رسونده بودن بعد ما از اینکه اینترنت میلی بشه می ترسیم ملته داریم؟

دوگانگی

2011-04-04T08:10:00.001-07:00

یکی از رضا شاه بزرگ دفاع می کند همه بهش می پرند که چرا از یک دیکتاتور دفاع کردی.

یکی از هیتلر دفاع می کند همه بهش می پرند که چرا از یک جنایتکار دفاع کردی.

یکی از خمینی دفاع می کند که در جنایت و قساوت دست کمی از هیتلر نداشته، می شه رهبرشون و براش هورا می کشند.

همین مقدار گمونم کافی باشد.

آرزو و امید من برای سال 2570 ایرانی

2011-03-20T05:47:00.000-07:00

سال 2570 ایرانی در شرف آغاز شدن است و سخن از امیدها و آرزوها در سال آینده است و من هم خواستم امید و آرزوی خودم را برای سال آینده با شما در میان بگذارم

امیدورام که سال آینده سالی باشد که هر چه بیشتر فرهنگ دموکراسی را درک کنیم و بر بام ها اگر خواستیم شعاری دهیم شعاری ایرانی باشد مانند پاینده ایران و ایرانی.

و در آخر نوروز را به همه شما هم میهنانم چه در داخل و چه در خارج، چه پادشاهی خواه و چه جمهوری خواه، چه موافق و چه مخالفم با تمام وجود شاد باش می گویم

راه ایرانی

رضا خان «افسری» که از نو باید شناخت. (مقاله ای از آقای شهرام همایون)

2011-03-17T04:42:00.000-07:00

شاید این نظر بی رحمانه ای باشد که ملت ما در طول تاریخ ، با خدمتگذاران خود به نیکی «تا» نکرده است و اگر بسیاری از آنان را به باد فحش و ناسزا نگرفته باشیم یا درباره شان سکوت کرده ایم و یا به غلط درباره ی آنان قضاوت کرده ایم.

از ابومسلم گرفته تا بابک خرمدین و از آریوبرزن تا رضا خان، که سخن گفتن درباره ی هریک از این میهن دوستان فرصت مستقلی می خواهد اما در مورد «رضا خان»: افسری که از درجه قزاقی تا پادشاهی طی کرد بیش از همه بی انصافی کرده و همه کارهای او را به باد انتقاد گرفته ایم. و عجیب اینکه بیش از همه تأکید کرده ایم پادشاهی که:

راه آهن ساخت، دانشگاه ساخت، اولین دانشجویان را برای ادامه تحصیل به خارج از کشور فرستاد، جاده ساخت، مدرسه ساخت، سازمان های اداری را بنا نهاد، مملکت را یک پارچه کرد. ارتش نوین را پایه گذاری کرد، حق حیات اجتماعی زنان را به رسمیت شناخت، دادگستری را جایگزین عدلیه کرد، روحانیت را از کار اجرایی مملکت برحذر داشت و به کار خدا فرستاد و همه و همه این اقدامات را تنها طی 16 سال – فقط 16 سال را انجام داد – او را «دست نشانده انگلیس» و عجیب تر اینکه معتقدیم این «دست نشانده انگلیس» توسط انگلیسی ها به تبعید فرستاده شد!؟

می گوییم: «آیرون ساید» انگلیسی او را به قدرت رسانید! اما نمی پرسیم چگونه این «دست نشانده» توسط همان انگلیسیا در زمان سلطنت فرزندش او را به تبعید فرستادند و حتی فرزندش (پادشاه ایران) اجازه نمی یابد که او را به ایران بازگرداند!

این مرد میهن دوست را به سختی مورد انتقاد قرار می دهیم که «دیکتاتور» بوده است و حال آنکه سخنی و حرفی از این مهم به میان نمی آوریم که مگر تا پیش از او کشور چگونه اداره می شده است؟ آیا «رضا خان دیکتاتور» جانشین یک سلطان دموکرات شده است؟

آیا جز مجلس اول و تا حدودی مجلس دوم ، مگر ما «مجلس مردمی» داشته ایم که در دوره ی «رضا خان قلدر» هم دوره ها ی مجلس فرمایشی می دانیم؟! از خود نمی پرسیم چرا به این «دست نشانده ی انگلیسی ها» پس از سقوط حتی اجازه نمی دهند که ساکن کشور انگلیس یا سرزمینی خوش آب و هوا شود و باید که به آفریقای جنوبی برود و حتی این بی رحمی را تا آنجایی ادامه می دهیم که هر خدمت او را برابر با خیانتی نابخشودنی می دانیم!

وقیحانه در واگن های راه آهن می نشینیم و به زیارت امام رضا! می رویم و می گوییم که: رضا خان راه آهن را چندین سال قبل از جنگ جهانی دوم به دستور انگلیسا ساخت تا آنها بتوانند وقتی هیتلر در آلمان به قدرت رسید و جنگی به راه انداخت و به شوروی حمله کرد- آن وقت اسلحه های خود را از جنوب به شمال کشور و به دست روس ها برسانند!

خوب مردی که راه آهن ساخت، دانشگاه ساخت، جاده ساخت و ... ... خائن!

پس بفرمائید ملاک خدمت چیست؟ خادمان چه کسانی هستند و با چه کارنامه ای؟

ما باید به فرزندانمان چه نمونه ای را ارائه بدهیم که الگوی آنان باشد؟

البته غیر از خودمان که جز نشستن و لیچار گفتنن برای این و آن، غرغر کردن، دشنام به زمین و زمان دادن که ظاهراً «ملاک قهرمانی» در بین ملت ما، همین ها هست و بس!

شهرام همایون ـ روزنامه نگار

چاپ شده در هفته نامه فردوسی امروز

گزیده سخنان آقای شهرام همایون در برنامه 22 اسفند ماه2569 ایرانی

2011-03-14T05:02:00.000-07:00

در این یکشنبه آقای همایون مصاحبه ای با آقای نوری زاده داشتند ودر اول مصاحبه آقای همایون تاکید داشتند بر یک هفته نبودن آقای نوری زاده در برنامه پنجره ای رو به خانه پدری وشایعاتی که بر این میان گفته شده است ایشان گفتند که ما دوتا دوست ورفیق وهمکاریم ودر خیلی چیزها هم با هم اختلاف نظر داریم ولی هردو معتقدیم که در حال حاضر احتیاج به یک فضایی هست که همه در نهایت استقلال واحترام بتوانند سخنشان را بگویند وبنده هم شخصا از اینکه آقای نوری زاده در این تلویزیون برنامه دارند و دیگر تبدیل شده اند به صاحب خانه این تلویزیون بسیار خوشحال هستم وافتخار می کنم وباعث مباهات بنده است. ولی کماکان اختلاف نظر داریم واین هیچ ربطی به دوستی ما ندارد. آقای نوری زاده هم گفتند که من هم در برنامه خودم گفتم دو انسان باهم دوست هستند ونهایت احترام را بهم می گذارند وخیلی جاها باهم اشتراک نظر وخیلی جاها اختلاف نظر داشته باشند. مثل اعضای یک خانواده واین دلیل بر این نیست که یک عده سواستفاده کنند ودر فیس بوک و بالاترین یک مشت چرندیات و حرفهای بی ربط بزنند. منو شهرام باهم دوستیم وخواهیم بود ونظرات سیاسی ما خیلی دور از هم نیست ویک جاهایی آدم سلیقه های مختلفی دارد ولی این مشکلی نیست حل می شود.

آقای همایون گفتند که آقای نوری زاده دوباره اسم شما در سایتها وجاهای مختلف بعد از آخرین صحبت شما در مورد سایت کلمه مطرح شده وجنجالی به پا کرده است.و اینکه شما چقدر به صحت این منشور دوم جنبش سبز اعتماد واطمینان دارید؟

ایشان جواب دادند که این منشور متعلق به حالا نیست ولی من در اصل ونوشته تردیدی ندارم ومن معتقدم که انتشار این منشور در این زمان وبا واکنشهایی که ما مشاهده کردیم هیچ آدم عاقل سیاسی نمی آید واین کار را بکند. ولی منتهی دسترسی به آقای موسوی وکروبی نیست.آخرین باری که آقای واحدی با آقای کروبی صحبت کرد تقریبا سه هفته پیش بود. وآقای کروبی صریح وروشن در آنجا گفتند که این رژیم نه جمهوری است نه اسلامی واین رژیم ساقط است. بنابراین این منشور را بیرون دادن در این زمان یک علامت سوال است. ضمن اینکه در همان برنامه تشکیل آن شورا و ماجرای سایت هم هزار اما واگر وجود دارد. من یک حرف زدم فردای آن روز نامه فرزندان آقای موسوی بیرون آمد.نامه ای که بخشی از آن بطور قطع درست است.بخشی از آن صحبت صادقانه دو فرزند است ولی بخشی دیگرش مبهم است. وچون پنج نفر به این سایت دسترسی دارند ومیتوانند این سایت را تغییر بدهند. دونفرشان در خارج وسه نفرشان در داخل هستند. آنهایی که در داخلند نمیتوانم اسمهایشان را بگویم و ما نمیدانیم این بقیه تا چه حد در زیر فشارند ویا بعضی هایشان وا داده اند یا نداده اند.این هست که من اعتماد کردن مطلق به سایتها را و به ویژه مطالب مبهمی را که صادر می شود زیاد به مصلحت جنبش نمی بینم. من معتقدم زمانی می توانیم روی موضوعی انگشت بگذاریم که مطمئن باشیم.مثلا آقای مجتبی واحدی مرتب با خاندان کروبی مرتب در تماس است وبا فرزندان کروبی صحبت می کند ودر آن زمان که آقای کروبی در دسترس بود یکی از معدود کسانی بود که با ایشان حرف می زد .خوب طبیعتا اگر چیزی را که آقای واحدی بگوید من باور می کنم اما در مورد بقیه چون به آقای کروبی دسترسی ندارند این برای من کمی سوال برانگیز است. چون مبادا علائق وخواسته های شخصی ویا فشارها باعث شود که آدم حرفهایی را مطرح کند که عملا برای آقای موسوی وخانم رهنورد لطمه بزند.

آقای همایون گفتند مثل دعوت مردم به بهانه برگزاری تولد آقای موسوی .چون پارسال که آقای موسوی خودشان بیرون بودند با اینکار به شدت هم مخالفت کردندو...

آقای نوری زاده در تایید سخنان آقای همایون گفتند معمولا در مورد شخصیتهایمان وقتی به رحمت خدا پیوسته باشند مثل زنده یاد دکتر مصدق و یا محمد رضا شاه افرادی که به هر حال سهم تاریخند وبهانه یادآوری هست. ولی درمورد افراد زنده این مسئله را وقتی ایراد می کنیم همان ایرادی می شود که ما در گذشته به شاه وخاندان پهلوی گرفته می شد واین را نمی شود تعمیم بدهیم بر روی یک آدم زاهد وساده زیست مثل میر حسین موسوی.

آقای همایون در سوال دیگری از آقای نوری زاده پرسیدند که شما به صراحت لهجه شهرت دارید آیا شما آقای ارجمند را به این ترتیب زیر سوال می برید؟ آقای نوری زاده گفتند که آقای ارجمند بسیار آدم پاک وصادقی است. ولی من نمی دانم که آقای ارجمند تا چه حد اختیار وتا چه حد اجازه صحبت دارند. وحتی ایشان تلاش کرده خیلی جاها بهرحال به همین مسیر برود ودر یکی دو جا حتی به نظر من فراتر از خطی رفت که آقای موسوی ترسیم کرده بود.چون من در مورد آقای واحدی خبر دارم می توانم بگویم که حتی جلوی من با آقای کروبی حرف زده است. اگر آقای موسوی یک بار بتواند این مسئله را روشن کند آنوقت معلوم می شود که آقای ارجمند هم اختیار تام از جانب ایشان دارد. آقای همایون گفتند که شما در حقیقت در اینجا به عملکرد آقای ارجمند ایراداتی دارید یکی همان مسئله تولد ویکی همان انتشار منشور گذشته در حال حاضر این مجموعه عملکرد برای شما جای سوال دارد؟ اگر این مسئله از ناحیه خود آقای موسوی باشد آیا سوالات شما همچنان هست؟

آقای نوری زاده در جواب گفتند که صد در صد، من از خود آقای موسوی می پرسم این منشور معنایی ندارد مردم از این حرفها عبور کرده اند. دیگر صحبت از جمهوری اسلامی نیست.من در دالاس در یک سخنرانی در دانشگاه اس ان یو گفتم که جمهوری اسلامی خوب، یک جمهوری اسلامی مرده است.بعد از این جمهوری اسلامی مطرح کردن به نظر من یک مقدار نا آگاهی از آن چیزی است که در جامعه دارد رخ می دهد. سوال بعدی آقای همایون به این صورت ادامه می یابد که آقای نوری زاده ما بطور مشخص چند سایت داریم که مثل جنبش راه سبز ویا سایت کلمه در این سایتها شما یک روش ویا شکلی می بینید که درست شکل وکارهای خود جمهوری اسلامی است محتوا فرق دارد به عنوان مثال دارم عرض می کنم در هیچکدام این سایتها هیچوقت به مقالات ویا نوشته های خود شما حتی اشاره ای نمی کنند.وآقای نوری زاده گفتند که بنده غیر خودی هستم وآقای همایون پرسیدند مگر در جنبش سبز خودی وغیر خودی هست؟ وآقای نوری زاده در جواب گفتند که فراوان شما فکر کنید یک نفر چوب خط دستش گرفته وسبز جدا می کند.ما آدمهای داریم که در کارنامه آقای خامنه ای وفرزندانش حتی یک نقطه خاکستری نمی بیند. در مورد سایتها هم من یک مسئله را باید بگویم فقط دوسایتی که متعلق به آقای موسوی وکروبی است اینها مشروعیت دارند آنهم به این اعتبار که این دوتن تایید بکنند که آنچه در این سایتها هست مربوط به ماست.سحام نیوز وسایت کلمه.بقیه سایتها مسائل مربوط به چیزهای دوستان وخانوداگی وشوراهای خود ساخته است.من باید یک چیز را صریح بگویم.سی سال شما وبنده ودیگران از زندگیمان گذشتیم با هر خطری روبرو شدیم جمهوری اسلامی زندگیمان را از ما گرفته بخت دیدن عزیزانمان را از ما گرفته همه این مصائب از ما از سر گذراندیم بعد یک آقایی که تا دیروز مسئول بوده وهمه کار داشته حالا آمده بیرون ویک سایتی درست کرده وخودی و غیر خودی می کند و می گوید نخیر اصلا جنبش سبز مال ماست وتوجه ندارد که این جنبش سبز اگر بوجود آمد معلول تلاشهای یک عده مبارز در این سی سال است واین جنبش بهرحال همین جوری از دل مادر بیرون نمی آمد. این آگاهی دادنها ومردم را روشن کردن وجمهوری ولایت فقیه را برای مردم تشریح کردن وابعاد جنایتشان را برای مردم فاش کردن اینها پله پله زمینه ساز شده که ما به جنبش سبز برسیم.حالا ما خیلی فروتنی کردیم نه تنها ما به این افراد کمک کردیم حتی چشمانمان را هم روی گذشته بستیم وبهشان خوش آمد گفتیم ویک عده اینها آدمهای وارسته ای بودند از این خوشامد گویی خیلی خوشحال شدند به ما پیوستند ودست ما را فشردند ورویشان را بوسیدم والان هم در کنار ما هستند.بعضی دیگر هم رفتند برای خودشان برج عاج ساختند وگوشه ای نشستند وگفتند نخیر این نوری زاده وهمایون واین جماعتی که دارند در خارج مبارزه میکنند اینها ضد انقلابند و وابسته به خارجیند اینها آمریکاییند وقتی ته قضیه را نگاه می کنید می بینید آمریکایی تر از همه خودشان هستند.با چه معلق زدنی می آیند در آمریکا سخنرانی می کنند وبر می گردند وبه آمریکا فحش می دهند ونمونه های بسیاری را که ما دراین چند ساله دیده ایم.دیگر به نظر من لازم نیست که ما سکوت کنیم هیچ کس اجازه خط کشی ندارد خودی وغیر خودی ندارد.جنبش متعلق به ملت ایران است. خود آقای موسوی وکروبی هم می گویند که هردو از اعضای این جنبش هستند بنابراین کسی نمی تواند بگوید به نمایندگی از طرف آقای موسوی کروبی آنهم به دروغ نه راست بیاید سایت وتلویزیون درست کند وخودم وخواهرم وداداشم و دامادم وپسرخالمو وپسر عمه ام ما جنبش سبزیم وبقیه غیر خودیند. از این کارها نمی شود کرد من یکی در مقابل این کارها قاطعانه ایستاده ام.

آقای همایون : من فکر می کنم شما در این ماجرا تنها نباشید.آیا فکر نمی کنید مردمی که به اندازه شما و سایر آقایان در متن ماجراها نیستند از این مسائل کمی گیج بشوند؟آیا فکر نمی کنید بخشی از عدم توفیقات مبارزه مردم حاصل همین سردرگمی هاست که شفاف نیست؟ همه در پرده ولفافه صحبت می کنند.آقای محسن مخملباف می آید آن گزارش را از زندگی آقای خامنه ای می دهد واز آن یک گزارش وفیلم ساخته می شود.آقای مهاجرانی می آید ومی گوید در زندگی این مرد محترم هم حتی یک نقطه خاکستری هم نیست.آیا این یک وازدگی در میان توده مردم ایجاد نمی کند؟

آقای نوری زاده گفتند که من به خدا قسم می خورم که آنقدر مردمان ما داوران خوبی هستند.اگر بگوییم این آدمها نزد مردم ایران ذره ای اعتبار دارند که ندارند همین چندی قبل من در خاورمیانه بودم در بحرین تعدادی از هموطنان ایرانی را دیدم ویکی دو تن هم از ایران آمده بودند که با هم گفتگو کنیم وهمه اینها برای من شرح می دادند که جامعه ما آنقدر روشن وآگاه است که به این افراد می خندد ومن هم می دانم که آقای کروبی وموسوی هم به اینها می خندند چون روش وعملکرد اینها را دیده اند.شما مثل یک آفتاب پرست همینطور از ابتدای جمهوری اسلامی رنگ عوض کنید واینطوری نمی شود یک جایی یقه آدم را می گیرند والان هم موقع یقه گرفتن هست. وبنابراین من اصلا مجالی نمی دهم که آدمها بیایند وبرای خودشان پرونده خوب بسازند و خطوط زیبا برای خودشان بنویسند و بگویند که ما آدمهای آزادیخواه ومبارزی هستیم. در حالی که وقتی به گذشته اشان رجوع کنید می بینید در موقع قدرت مداری هیچگونه آزادگی هم از خودشان نشان نداده اند.

آقای همایون: ما در آستانه نوروز 1390هستیم و یک نوروز دیگر در غربت.اولا چهارشنبه سوری را در پیش داریم که آقای مکارم شیرازی آن را امروز حرام اعلام کرده وشما ایشان را سلطان شکر نام داده اید. بعد هم 24 اسفند را داریم که زاد روز یک مرد بزرگ ایرانی است وبعد 29 اسفند را داریم که سالروز یک حادثه بزرگ که باعث افتخار و غرور همه ما ایرانیهاست.نظرتان را یکی یکی جویا می شوم.آقای نوری زاده گفتند که من اعتقاد دارم که جنبش اگر بخواهد اعتبار وحضور خودش را نشان دهد در چنین روزی است.چهارشنبه سوری چیزی است متعلق به همه ایرانیها کسی خط کشی در این نمی گذارد ناصر ابوالمکارم شکر فروش هم ممکن است .آقای رحیمیان هم رئیس بنیاد شهید گفته بودند که هیچکدام از وصیت شهدا هم دفاع ازپرسپولیس وتخت جمشید نبوده است وبه ملی گرایی وآثار استبداد این شاهان آدمخوار توجهی نداشته اند. می خواستم خدمتشان عرض کنم که اولا وصیت نامه هایی که شما می نویسید بهتر از این نمی شود.وثانیا ما یکنفر آدم خوار داریم وآن سید علی خامنه ای و قبلیش هست که اینها آمدند آدمخواری را در کشور ما راه انداختند شاهان بد ما هم بازهم از اینها بهتر بودند.این شبها را باید با عظمت برگزار کرد.سال 1390 سال رهایی ایران است.قذافی وبشار اسد و تمام این آدمخواران خواهند رفت. تمام این آدمخواران خواهند رفت.و در راس آن این جمهوری ولایت فقیه. تا زمانی که این جمهوری در منطقه هست منطقه روی آرامش نخواهد دید.بهای نفت هم مدام بالا می رود و اینها کیسه اشان پرتر می شود بنابراین این رژیم را باید امسال انداخت واین را رژیم را می شود انداخت واین چیز سختی نیست.اتحاد جماهیر شوروی می افتد وای به حال این رژیمی که سر تا پایش دار وپول وفساد هست بنابراین اینها را باید مقدمه ای برای قیام اصلی بدانیم که سال جدید حتما اتفاق خواهد افتاد.

قسمت دوم سخنان آقای همایون

من بطور خیلی خلاصه بگویم که در تاریخ 1400 ساله ایران شخصیتی مانند رضا شاه بی بدیل وبی نظیر است.چنین آدمی ما در تاریخ نداشتیم و هیچکدام از پادشاهان ایران ورهبران ایران نتوانستند با در نظر گرفتن امکانات وزمان حکومت یک همچین دستاوردهایی داشته باشند.رضا شاه ویژگیهای زیادی داشته است.ویژگیهایی که در اثر تبلیغات بی بی سی تبدیل شد به ویژگیهای منفی.بعنوان مثال رضاه شاه وقتی به مقام سپهسالاری رسید وزیر جنگ شد ایشان درجه سرهنگی داشت.و همیشه در مورد این شخص طوری بیان می شد که تحقیرآمیز باشد در حالی که اینطور نیست.چرا که ایشان یکی از صاحب منصبان نظامی زمان خودش بوده.در مورد بعدی بسیار گفته شده که ایشان بیسواد بوده فکرش را بکنید در جامعه ای که فرض کنید بیسواد هم بوده آمده ومنشا چنین کارهایی هم شده از جمله عوض کردن مقبره فردوسی.مقبره فردوسی یک جای کثیف و دور افتاده بود وایشان دستور درست کردن این آرامگاهی که الان می بینید داد..کنگره بزرگداشت فردوسی درست کرد.یک فرد بیسواد اولین دانشگاه مدرن ایران را پایه ریزی کرد وساخت.او اولین گروه دانشجویان را به خارج از کشور اعزام کرد و یک آدم بیسواد آمد واولین مدارس ایران را تاسیس کرد.این فرد اگر در هر جای دیگر دنیا بود یک امتیاز بود می گفتند یک آدم که سواد نداشته میلیونها انسان تحصیل ودانش خود را مدیون این انسان هستند.تک تک این امتیازات در اثر تبلیغ بیگانگان تبدیل به امتیازات منفی شد.از جمله مسئله انگلیسی بودن رضا شاه. در حالی که رضا شاه قربانی سیاست انگلیس است ودر حالی که رضا شاه بدستور چرچیل مجبور به تبعید و ترک وطن می شود ما رضاشاه را انگلیسی می دانیم! می خواهم بگویم که چگونه این دستگاه تبلیغاتی استعمار می آید وذهن جامعه را در اختیار می گیرد.یک آدمی که 16 سال کل سلطنتش بوده واگر در نظر بگیرید که در هر ماه چه اتفاقی افتاده همزمان رادیو درست شده ومردم یک جامعه ای را صاحب یک شناسنامه بکنی وتمام زمینها را صاحب سند بکنی وجاده وتونل وپل وارتش بسازی. شما تجسم کنید که این آدم که بوده وچکار کرده؟ در روز چقدر کار میکرده وقتی یک کشوری ارتش نداشته وبخشی از نیروهای نظامیش دست روسیه بوده.همین ارتش منظم زمینی و نیروی هوایی ودریایی درست کردن مگر کم کاری بوده؟ وبعد کدام یک دلار را رضا شاه از خارج قرض گرفته؟ در زمانی که عباس میرزا مغلوب ارتش تزار میشود در قراردا ترکمانچای یک قرارداد دیگر هم نوشته می شود وآن قرارداد کاپیتولاسیون بوده است. که آقای خمینی هم به این کاپیتولاسیون اعتراض کرد.حال این کاپیتولاسیون چیست؟ اگر یک تبعه خارجی در خاک ایران مرتکب یک جرم می شد دادگاههای ایران صلاحیت رسیدگی به این جرم را نداشتند. واین آدم خاطی باید به کشور خودش بر گردانده می شد و در کشور خودش مجازات می شد.آقای رضاشاه برای اولین بار این قرارداد را زیرپا گذاشت وگفت من هرکس در این مملکت جرم کند در همین جا هم مجازاتش میکنم.چقدر کارهای رضاه شاه را می توانیم بشماریم .مثلا در مورد حوزه های علمیه گفت کسی نمی تواند به حساب طلبه شدن از سربازی فرار کند .مرزها را مشخص کرد ومرزبانی به سبک امروزی در زمان او شروع شد.بزرگترین کار رضا شاه که در زمان خودش بی نظیر بوده نکشتن مقامات وخاندان شاهی قبل از خودش بود حتی به آنها شغل داد مثل فرمان فرماها، حتی یکی از قجرها معاون حزب رستاخیز بود.آقای علی امینی نخست وزیر محمدرضاشاه قجر بود.یعنی انتقال قدرت از قاجار به پهلوی تنها انتقال بدون خونریزی بود که در تاریخ ایران اتفاق افتاد ولی حال نگاه کنیم انتقال پهلوی به جمهوری اسلامی .اعدام ارتشیان غیور ایران بر پشت بام علوی.تیمسار رحیمی.ضیا مدرس خانم فرخ رو پارسا .بزرگترین درس رضاشاه این بود.او مداخل را از بین برد او گفت کارمند دولت کارمند دولت است و رشوه گرفتن را از بین برد .در گذشته یک کسی که می خواست فرماندار شود باید از دربار مقام فرمانداری را می خرید و بعد از فرمانداری از مردم چند برابر خراج ومالیات می گرفت.او کسی را از خارج به ایران برای بررسی دخل وخرج مملکت استخدام کرد که در گذشته همچنین کاری سابقه نداشت.مسئله انتقام را ازبین برد اگر در گذشته هموطنان یهودی ما در باران خیس می شدند مسلمانان به آنها دست نمی دادند ومحله جهود نشین از بقیه محله ها جدا بود.رضا شاه همه این ها را ازمیان برداشت دیگر کسی نمی دانست کی کلیمی هست کی مسلمان ویا بهایی ویا مسیحی. چه بسا از ادیان دیگر هم می آمدند ودر مراسم سینه زنی وشعله پزی شرکت می کردند وحتی مسلمانان برای آنها کاری انجام می دادند.این فضایی که شما می دید که بچه های با ادیان مختلف در یک کوچه با همزندگی می کردند با هم بازی می کردن در آن فضایی بود که رضا شاه بوجود آورده بود.زن ایرانی را از خانه ها بیرون کشید ودر مدارس برد تا به بچه ها درس بدهد ومعلم باشد و کار بکند.اینها همه در 16 سال یعنی نصف حکومت جمهوری اسلامی .تمام توپخانه که بروید ساختمان دادگستری ودارایی اینها را رضا شاه ساخته. ما ملت بی انصافی هستیم.کسی میداند قبر رضاشاه کجاست؟ در زمان محمدرضا شاه، رضاشاه تبعید می شود به یک نقطه بد آب وهوا.انگلیسیهای انتقام جو که هر چی از انتقام جویی آنها گفته شود کم گفته شده.در حالی که پسرش شاه ایران بوده او را به این منطقه فرستادند چرا؟ جرمش چه بود مردم؟ جز خدمت به وطن؟دیکتاتور بوده بسیار خوب باز هم گفتم وتکرار می کنم شما رضا شاه را با کدام شاه ایرانی مقایسه می کنید ومی گویید او دیکتاتور بوده؟ در کدام دوران دمکراسی ایران نقل می کنید که بعد می گویید رضا شاه دیکتاتور بوده؟ ما خودمان از هر دیکتاتور بدتریم. از داخل خانه تا محل کارمان .اگر چهار نفر هم از سر راه برداشت معتقد بود که اینها خیانت کردند.این پرچم وسرود ما در زمان رضا شاه بود که معنی ومفهوم پیدا کرد.بگذریم که بعد از او ادامه پیدا نکرد.

تدوین کننده: بانو آرتمیس

پاسخ شهرام همایون به پیام یک فرد از داخل ایران

2011-03-12T02:13:00.001-08:00

پیام یک فرد از داخل ایران به آقای همایون

سلام جناب آقای همایون عزیز

من برای شما خیلی ارزش قایلم و امیدورام که موفق باشید. ولی یک گله کوچک از شما دارم که با وضعیت الان ایران یک کمی احساسی برخورد می کنید آقای همایون، نه عزیز بچه های سبز الان مخالف حکومتند رهبراشون الان گم شده اند معلوم نیست زنده باشند یا نه؟ وقتی به صراحت در راهپیماییشان می گن مرگ بر خامنه ای فکر می کنم این دیگه نهایت بی انصافی است که شما و بعضی اپوزیسیون خارج از کشور هنوز ما را به نظام وصل می کنید آقای همایون من با افتخار می گم ما همه سبزیم و رهبرمون هم آقای موسوی و کروبیند و مخالف تمام عیار این نظامیم حرفهایی که شما می زنید برای یک سال و نیم پیش شاید اعتبار داشت که ما خواستار حفظ نظام با تغییرات اساسی در قانون اساسی و ساختار قدرت بودیم ولی الان فقظ و فقط می گوییم اینها باید گورشون را گم کنند مطمین باشیند با اینهمه مصایبی که برای رهبرهای عزیزمان پیش آوردند اونها هم بر همین عقیده هستند ولی نمی شه از اونها تو این مملکت توقع داشت به صراحت حرفشون را بزنند برای یک فراخوان ساده اون هم به اسم حمایت از مردم مصر انداختنشون زندان اونوقت چطور می شه توقع اشت که بیان و بگن که نظام را نمی خوایم در این صورت حسابشان با کرام الکاتبین است نظام هم دنبال همچین فرصتی بود ولی اونها به عنوان سیاستمدارهای باهوش این آتو را دست حکومت ندادند عاجزانه خواهش می کنم اینقدر به جنبش سبز حمله نکنید.

پاسخ آقای همایون:

اولا دوست عزیز من امیدوارم محض رضای خدا یک دفعه این حرف های ما را با دقت شما بهش توجه کنید عزیزم من نه تنها به جنبش سبز هیچ وقت حمله نکردم بلکه هر وقت تونستم از اون حمایت هم کردم. اشکال کاری که وجود دارد این عدم شفافیت و عدم توجه همه ما به نکاتی است که الان می خواهم عرض کنم دوست عزیز، من به عنوان شهرام همایون دوتا راه دارم یکی این است که بیام برم یک زندگی آرامی برای خودم پیدا کنم یک مغازه ای یک شرکتی یک کاسبی ای یک تجارتی درست کنم تلویزیونی درست کنم کنسرت ها را تبلیغ کنم خانم گوگوش باهاش مصاحبه کنم از خانم گوگوش آگهی بگیرم کسی باهام کاری ندارد به خدا اگر جمهوری اسلامی با من هیچ کاری داشته باشد مسافرتم را هم می توانم برم زندگیم هم می تونم بکنم هیچ کسی با من کاری ندارد. یا اینکه می آیم می گویم نه آقا من کله ام بوی قرمه سبزی می دهد.

کسی که پا در میدان یک مبارزه می گذارد عزیزم ملاحظه در مبارزه محکوم است، شما تصور می کنید من مخالف و دشمن آقای موسوی هستم و شما طرفدار ایشونید نه درست برعکس، برخلاف اونچه که شما فکر می کنید من آدمیم که به آقای موسوی احترام می گذارم و شما آدمی هستید که به آقای موسوی توهین می کتید می دونید چرا؟ برای اینکه من حرف های آقای موسوی را می شنوم از خودم هم چیزی بهش اضافه نمی کنم تفسیر هم نمی کنم تعبیر هم نمی کنم می گم این شخصیتی که آمده داره مبارزه می کنه و جانش را هم به خطر انداخته است خواستش اینه. اما شما می آیی می گویی آقا، قربونت برم موسوی اینی که تو می گویی اون چیزی نیست که تو دلت می خواهد اینی که تو دلت می خواهد اونی هست که من می گم خوب ببین هیچ کجای دنیا این اصول، اصول مبارزه نیست عزیز من این که آقای موسوی الان در زندان است یا حتی ممکن است اعدام شود یا حتی ممکن است ترور شود یک چیز خیلی بدیهی است. آیا در همین شرایطی که هست ممکن نیست این اتفاقات بیفته؟ شما اشتباه می کنید خیال می کنید آقای موسوی دارد زیر و رو بازی می کند اصلا چنین چیزی نیست همیشه من گفتم آقای موسوی در نهایت صداقت آمده حرفشو داره می زند.

ببینید یک خاطره ای براتون بگم اوایلی که انقلاب شده بود ما آمدیم یک روزنامه ای درست شد به نام روزنامه بامداد، من هم به قول معروف تعزیه گردون بودم توی اون روزنامه دیگه، در زمان شاه هم من فقط یک روزنامه نویس بودم ولی روزنامه نویسی بودم که در رزونامه رستاخیز کار می کردم اتفاقا یکی از مستقل ترین روزنامه های ایران هم روزنامه رستاخیز بود برخلاف آنچه که همه تصور می کنند کما اینکه آن نامه احمد رشیدی مطلق را کیهان چاپ کرد اطلاعات چاپ کرد آیندگان چاپ کرد تنها روزنامه ای که چاپ نکرد روزنامه رستاخیز بود و خدا رحمت کند دکتر مهدی سمسار ر،ا گفت آقا چاپ این نامه به صلاح ما نیست به صلاح مملکت نیست من نمی کنم و نکرد حالا من توی یک همچین روزنامه ای بودم وقتی انقلاب شد و من توی روزنامه جدید کار کردم من نیامدم از رژیم شاه بد بگم یا اگر می رفتم یک جا مصاحبه می کردم یک کسی نسبت به شاه توهین می کرد من نمی آمدم اون مطلب را بنویسم می دونید چرا؟ قبل از شاه به خودم احترام می گذاشتم انسان تا خودش به خودش احترام نگذارد نمی تواند به دیگری احترام بگذارد من روزنامه نویسی بودم که در زمان شاه کار می کردم و در روزنامه رستاخیز بودم حق ندارم وقتی شاه سقوط کرد بیام بد اونو بگم مگر اینکه اول بد خوم را بگم بیام به مردم بگم آقا من اشتباه کردم ما اشتباه کردیم شاه هم اشتباه کرد در حالی که اکثر قریب به اتفاق روزنامه نگاران محترم ما تبدیل شدند به منتقدان رژیم شاه. یعنی همون کسایی که تا دیروز مبلغین نظام شاه بودند شدند منتقدین نظام شاه.

الان آقای موسوی تمی تونه مخالف جمهوری اسلامی باشد چون او یکی از معماران و یکی از مهندسان این ساختمان بوده می تونه باشه به شرط اینکه اول بیاد خودش را به بوته نقد بگذارد مگر می شود همچین چیزی آقای موسوی که خودش را نقد نکرده است. بسیار خوب اقای موسوی امروز نمی تواند بگوید من مخالف جمهوری اسلامیم آیا می تواند از وقایعی که خودش نخحست وزیر بوده در اون دوران نقد بکند انتقاد بکند؟ مگر کرده است؟ چون به نظرش انتقادی به اون دوره وارد نیست بر اون دوره حضور امام خمینی از قول ایشون انتقادی بر اون نظام وارد نیست اشکال کار دوست عزیز من، نه در من است و نه در جنبش سبز، اشکال کار در یک گروه دلال های سیاسی است که می خواهند فرصت طلبی کنند یعنی چی؟ یعنی می خواهند از آب گل آلود ماهی به نفع خودشان بگیرند و این موضوع سر در دامن خارجی ها دارد هیچ ربطی هم به آقای موسوی و کروبی ندارد مگر فقط این دو نفر بودند که مقابل حکومت ایستادند مگر آقای بنی صدر نبود مگر آقای قطب زاده نبود مگر آقای بازرگان نبود مگر آقای یزدی نبود؟ همهه اینها بودند اما امروز دنیا نشسته یک سناریوی تازه ای برای ایران نوشته من به عنوان یک روزنامه نویس نوکر حاکم وقت نبودم و نخواهم بود من سناریو را به شما می گم.

اولا دیروز خیلی ها خوشحال بودند که آقای رفسنجانی رفت کنار و آقای مهدوی کنی آمد مهدوی کنی را شماها نمی شناسید اولا آقای مهدوی کنی یک فراماسونر است یعنی یک آدمی است که تیمی حرکت می کند بسیار آدم معتدلی است اگر شما به خاطرات آقای رفسنجانی مراجعه بکنید تنها آدمی بود که در سال 60 مخالف کشتار مجاهدین بود و حتی به استناد مطالبی که آقای رفسنحانی در خاطراتش نوشته در یک جلسه ای می گوید که بهتر است ما بیاییم از اینها برای حکومت دعوت بکنیم بریم با رجوی صحبت بکنیم و از اینها برای حکومت دعوت کنیم آقای رفسنجانی می گوید طرح آقای کنی مورد قبول واقع نشد و دادستان اون موقع آقای موسوی تبریزی که الان شاید حتی جزو همین جنبش سبز هست ایشون گفت نه باید اعدامشان کنیم آقای کنی مدتی نخست وزیر شد خیلی کوتاه و بعد کنارکشید و رفت دانشگاه امام صادق را درست کرد و کار دولتی به اون صورت نکرد فقط قدرت روحانیت را حفظ کرد اما آقای کنی که به مجلس خبرگان آمد در حقیقت قدرت از دست رفته مجلس خبرگان را به اون برگردوند و حرفی زد که آقای رفسنجانی تا دیروز نمی توانست بزند گفت مجلس خبرگان باید بر امر رهبری نظارت بکند این حرف را آقای رفسنجانی امروز نمی تونست بزند و نمی تواند بزند آقای کنی اولین دولت مردی بود اولین صاحب مقامی بود که در طی ماه خای اخیر از رفسنحانی به عنوان یک مبارز و یک یار همیشگی نظام یاد کرد. بطوریکه اقای خامنه ای که بعد از نماز جمعه تیر ماه سال گذشته تا امروز سکت کرده بود مجبور شد به آقای رفسنجانی بگوید ایشون همیشه بر اساس عقل عمل کرده و امروز هم چنین کرد و مجلس خبرکان در بیانیه ای که داد از برخوردهایی که با آدم های بی بصیرت می شود از جمله اون فحاشی هایی که به آقای رفسنجانی شده بود انتقاد می کند. در حقیقت آمدن آقای کنی به میدان نه برای حذف رفسنجانی بلکه برای تثبیت قدرت رفسنجانی بود و امروز سناریوی دوم جمهوری اسلامی اینست اگر آقای خامنه ای فردا فوت کنند و آقای رفسسنجانی رییس مجلس خبرگان می بودند ایشون باید آقای جنتی را برای رهبری پیشنهاد می کردند کما اینکه بعد از فوت اقای خمینی رفسنجانی مجبور شد دیگری را معرفی کند که آقای خامنه ای بود. اما امروز اگر آقای کنی بعد از مرگ خامنه ای رفسنجانی را به عنوان رهبر معرفی بکند کسی اعتراض نخواهد کرد علاوه بر این سناریوی دوم می شود ولایت آقای رفسنحانی ریاست آقای موسوی و ریاست مجلس آقای کروبی حالا فرض می کنیم دوستان عزیز من، من شهرام همایون و تلویزیون کانال یک و جریان ها و رسانه هایی که مخالف جمهوری اسلامی هستند. فرض محال که محال نیست فرض کنیم انچه من به عنوان یک سناریو مطرح کردم نه آن چیزی که حتما اتفاق می افتد اگر چنین سناریویی عمل بشود دیگه چه نیرویی می تواند بیاید بگوید من اپوزیسیون جمهوری اسلامی هستم آیا مگر نداها کشته نشدند اینهمه خون ریخته نشد که آقای موسوی به قدرت برسند؟ مگر آقای رفسنجانی مظلوم واقع نشد؟ مگر آقای کروبی کتک نخورد؟ کی دیگه می تونه بیاد بگه اقا من گرفتاریم با قانون اساسی جمهوری اسلامی هست نه با آقای خامنه ای، من با اقای خامنه ای گرفتاری ای ندارم. کی می تواند بیاید بگوید؟

گزیده سخنان آقای شهرام همایون در برنامه 19 اسفند ماه2569 ایرانی

2011-03-10T22:35:00.000-08:00

آقای همایون صحبت خود را با مقاله الف.بهرام لو تحت عنوان با تمام مهاجرانیها آغاز کردند/

روی سخن ما با همه وزیران و وکیلان وفیلسوفان ونویسندگان وروزنامه نگاران وفیلمسازان وشخصیتهای اسبق جمهوری اسلامی است.که اکنون ظاهرا از ناراضیان و ومنتقدان سیستم موجود جمهوری اسلامی در خارج کشور هستند.روی سخن ما با همه مهاجرانیهایی است که در مقطعی از زندگی خود وبخصوص در سالهای اولیه شکل گیری نظام جمهوری اسلامی از هواداران وکارگزاران آن نظام بودند واکنون ساکن غرب هستند.ما که هستیم؟ ما انبوه زنان ومردان گمنام ایرانی هستیم که در طول دو دهه اول حاکمیت نظام اسلامی یعنی در همان مقطعی که مهاجرانیها مشغول ساختن وشکل دهی آن نظام بودند زندگی مشقت باری را در ایران تجربه کرده ایم. بدون آنکه هوادار حزب و یا سازمان سیاسی خاصی باشیم در نهایت از کشور خود رانده شدیم وسالهاست که در غربت زندگی میکنیم.اما چرا ما با شما سخن می گوییم؟ چون دیدیم و می بینیم که تاریخی را که ما در آن زندگی کردیم از سوی شما ودوستانتان تحریف شد و همچنان تحریف می شود. چون می بینیم که شما به نسل جوانی که در آن سالها هنوز بدنیا نیامده بودند و تصویری از جمهوری اسلامی و رهبران قبلی وفعلی آن ارائه می کنید که با آنچه تجربه مستقیم ما از جمهوری اسلامی بوده بسیار متفاوت است.چون در هراسیم که افکار واندیشه بزک کرده تان جنبش نسل جوان ایران را به بیراهه بکشد.اما در سالهای قدرت شما چه بر ما رفت وما چه به یاد داریم.ما برخلاف شما کارگزار و یا کارمند جمهوری اسلامی نبودیم. تبلیغی برای استقرار نظام اسلامی نکردیم. تصاویر حاکمان جمهوری اسلامی را بر دیوار منزل خود وکوچه وخیابانهای شهر نچسباندیم.در راهپیماییهای رسمی شرکت نکردیم. به عضویت سپاه وبسیج وانجمنهای اسلامی در نیامدیم ودر رای گیریها و رفراندومها رای ندادیم وبه همه این دلائل نتوانستیم از دیواره های عقیدتی هسته های گزینش جمهوری اسلامی عبور کنیم. ما از کار برکنار شدیم واز دانشگاهها اخراج شدیم وعلیرغم قبولی در امتحانات کنکور مقابل ناممان ستاره گذاشتند وبه هیچ دانشگاهی راهمان ندادند.ما سیاسی نبودیم ما عضوگروههای چپ ویا معارض جمهوری اسلامی نبودیم ما فقط میخواستیم زندگی کنیم ما آرزوی تغییر جهان را در سر نداشتیم بلکه فقط میخواستیم یک زندگی انسانی داشته باشیم. میخواستیم با کسی که دوست داریم در خیابانها دست در دست هم قدم بزنیم .دوست داشتیم لباسی را که خود دوست داریم بپوشیم .به موسیقی گوش دهیم.آواز بخوانیم.ما می خواستیم در نحوه آرایش صورت خود آزاد باشیم.ما از دروغ وتظاهر بیزار بودیم.ما از رنگ سیاه خسته شده بودیم. ما کار میخواستیم بدون آنکه مجبور شویم از همکارانمان جاسوسی کنیم و یا مجبور شویم وضو نگرفته هر روز در ادارات نماز جماعت بخوانیم . ما روشنفکرانی با رویا های بزرگ نبودیم بلکه انسانهای ساده ای بودیم که از زندگی با امیال طبیعی انسانی محروم شده بودیم. ما هرگز نمی خواستیم از سرزمین مادری دل بکنیم. ما از سرزمین خود از سرزمین مادری خود رانده شدیم. ما از نظامی گریختیم که ستایشگر مرگ بود وبا خشونتی غیر قابل وصف زندگی را به چوبه دار آویخته بود. ما رانده شدیم رفتنمان هم عذابی شد به تلخی ماندمان. ما از کوههای سربه فلک کشیده عبور کردیم تا به ترکیه برسیم. در اوج نبرد بین مجاهدین افغان با ارتش شوروی به افغانستان رفتیم تا بلکه بتوانیم از آنجا به پاکستان ویا هند پناهنده شویم. ما را از کشتیهای فرسوده به دریا انداختند تا خود را شنا کنان به سواحل یونان و قبرس وایتالیا برسانیم. ما را در کوههای صعب العبور و پر برف رها کردند. بسیاری از ما آنسوی آبها را هرگز ندیدیم.وما هایی که به آنسو رسیدیم سالها در کمپهای پناهندگی منتظر ماندیم تا دست عنایتی از سوی بیگانگان ما را به پناهندگی بپذیرد.شرائط زندگی در آن کمپها چنان سخت بود که خودکشی را بر ماندن ترجیح دادیم. زندگیهای مشترکمان متلاشی شد.مادران وپدرانمان اندوخته های عمرشان را به حراج گذاشتند تا از ریالهای بی ارزش چند دلاری بسازند تا بلکه ما در آن کمپهای لعنتی از گرسنگی هلاک نشویم. ودر نهایت وقتی که به کشورهایی رسیدیم که به ما پناهندگی داده بودند سرنوشتی بهتر از دوران پناهندگی پیدا نکردیم.ما به هر تقدیر باید زندگی میکردیم پس دردها وناکامیهای گذشته در صندوق حافظه نهادیم وبر آن قفل زدیم ودر برابر گدشته چنان سکوتی پیشه کردیم که فرزندانمان که این سوی آب بدنیا آمده بودند ما را آدمهای حواس پرت و بی حافظه ببینند.ما با این تصویر بی هویتی که از خود در ذهن فرزندانمان ساخته بودیم هم ساختیم وهم ادامه دادیم.اما در سالهای اخیر در این سوی آب اتفاقاتی رخ داده است که آرامش ما را بهم می ریزد وخاطرات گذشته را علیرغم میل باطنی در عمق آتشفشان خاموش حافظمان به جوش می آورد.مشکل ما از آنجا آغاز شد که شما و دوستانتان بتدریج دل از ام القرآی اسلامی کندید وبه اجبار و یا به دلخواه به سرزمین کفر مهاجرت کردید هرچند که نام شما ودوستانتان هنوز برای ما یاد آور زندگیهای سوخته مان بود که بنحوی معلول حاکمیتی بود که شما ساخته بودید اما ما عزت به خرج دادیم وبه شیوه هر انسان آزاده ای دم از گذشته نزدیم ونامه های سرگشاده به مقامات این ممالک ننوشتیم تا شما را از این کشورها اخراج کنند.به نظر میرسد که این سعه صدر ما در شما جسارتی ایجاد کرده است که اکنون تاریخی را که شاهدان عینی آن هنوز زنده اند در مقابل چشم ما وارونه می نویسید. ما زمانی فکر می کردیم شما را در کشورهایی که آزادی وحقوق انسان کرامت داشته باشند راه نخواهند داد. ما اشتباه کردیم شما بدون هیچ مشکلی به غرب آمدید. چرا که به مدد کمکهای دولتی که در گذشته از آن برخوردار بودید. شما اکنون نویسندگان، فیلمسازان، فیلسوفان، هنرمندان وسیاستمداران معروفی هستید.طنز تلخ تاریخ در آن است که حتی در این سوی آبها هم باز این شمائید که سخن می گویید.و ما ظاهرا چیزی جز یک مشت پناهنده ومهاجر بی هویت نیستیم.طنز تلخ تاریخ در آن است که درهای معتبرترین دانشگاههای جهان غرب به روی شما که انقلاب فرهنگی را آفریدید و ما را به جرم غربزدگی از دانشگاهها بیرون کردید باز است اما شما اجازه تحصیل در دور افتاده ترین دانشگاههای کشور خودمان راهم به ما ندادید.طنز تلخ تاریخ آن است که اکنون شما ودوستانتان در اینسوی آبها از همان ارزشهایی سخن می گویید که ما را بدلیل اعتقاد به آن اصول از سرزمین مادری راندید. انگار که بازی تاریخ در آن است که هزاران ایوان دینیتسروویچ بیگناه به هولاکا فرستاده شوند تا یلتسینها ازمناصب سازمانی و حزبی وحکومتی بالا بروند و در نهایت با زیر سوال بردن همان سیستمی که خود ساخته وپرداخته اند به قهرمانان راه آزادی تبدیل شوند.در نظام اسلامی ما از زندگی به شیوه ای که خود می خواستیم محروم شدیم اما شما نه تنها به شیوه ای که خود میخواستید زندگی کردید بلکه میلیونها انسان را وادار کردید به همان شیوه ای زندگی کنند وبمیرند که شما میخواستید. شما اگر از آنچه کرده اید واقعا پشیمانید باید از مردمان این سرزمین طلب بخشش کنید وخوشحال باشید که مردم داغدیده در پی انتقام جویی از شما نیستند. نه آنکه با جسارتی باور نکردنی که گاه سر به وقاحت می زند در حین سکونت در یک کشور غربی واستفاده از یک جامعه باز که محصول مبارزه زنان ومردانی است که افکارشان درست نقطه مقابل افکار شما بوده است به ترویج خرافه وبت پرستی و بت سازی بپردازید.از یاد نبریم که سرنوشت تلخ یک ملت را بتی رقم زد که شما آن را می پرستیدید.بتی به نام امام خمینی.

در ادامه آقای همایون گفتند:

اظهارات آقای مهاجرانی جنجالی بپا کرده است. و من در طول این دوسال گذشته همواره بر این مطلب تاکید کردم وخوشحالم که می بینم که دوستان متعددی پیرامون همین قضیه جمع شده اند وهمین نکات را به شیوا ترین شکلی بیان می کنند.آنچه که در این دو سه سال گذشته اتفاق افتاد به نظر من جا دارد که هنوز هم مورد بررسی ومطالعه قرار بگیرد.در اول بهتر است من از این جنبشی که تحت عنوان ماهستیم اتفاق افتاد توضیحاتی عرض کنم با توجه به اینکه این برنامه از طریق هاتبرد در ایران پخش می شود ودوستان را متوجه کنم که هر جنبش وهر خیزشی الزاما باید یک هویتی داشته باشد.یک هویت بسیار شفاف وروشن. جنبش ماهستیم اساس کارش همان احیای هویت ملی ما ایرانیها بوده واین به معنای این نیست که بخواهیم در مقابل دینی به خصوص موضع گیری بشود ویا دینی نفی شود.ابدا اینچنین نیست.ما هدفمان این است که ملتی به نام ملت ایران شکل گرفته وباید آن را بازشناسی کنیم و در اثر این بازشناسی وترویج آن سعی کنیم رفتار ، گفتار و روشمان را منطبق با آن اصول کنیم.بعنوان مثال پرهیز از دروغ جزء اصول اساسی است و ما جامعه ای هستیم که باید به شدت از دروغ پرهیز کنیم. ما باید به شدت این حق را برای هر انسانی قائل باشیم که به هر شیوه ای که دوست دارد ودرست می پندارد خدای خود را ستایش کند وبه شیوه ای که خود دوست دارد زندگی کند. پس در شیوه ما این نیست که از دینی بد گویی وزشت گویی کنیم واصولا ما با زشت گویی در تضاد هستیم.یعنی جنبش ما هستیم دروغ نمی گوید به ادیان وپیروان ادیان احترام می گذارد و زشت گو نیست واینکه حق مسلمی برای هر انسان صاحب تفکر در جهان درهر جامعه ای باید قائل بشویم وآن این است که حکومتی داشته باشد که آن حکومت بر مبنای اصول تاریخی وجغرافیایی آن مملکت باشد.که ما آن را تحت عنوان حکومت ایرانی می شناسیم.این اساس و کلیت جنبشی است به اسم جنبش ما هستیم. ومی بینید نحوه انتشار وانعکاس آن در سراسر ایران از کوچکترین دهات و روستاها گرفته تا بزرگترین شهرها در کمتر از ده، دوازده ماه اتفاق افتاد. هر جا می رفتید این شعار ما هستیم وجود داشت وهنوز وجود دارد. اما براساس همان چیزی که شما حتی در این مقاله ملاحظه فرمودید اتفاقی که در خرداد 88 افتاد ما ناگهان متوجه شدیم که شخصیتهایی بعنوان اپوزوسیون جمهوری اسلامی پا به میدان گذاشتند که تا دیروزمعماران وسازندگان همین نظامی هستند که در ایران حاکم است.در راس همه این اشخاص آقای هاشمی رفسنجانی بودند که رئیس خبرگان رهبری ورئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام بودند.آقای میر حسین موسوی هشت سال نخست وزیر ودر همین چند ماه قبل حقوق بگیر جمهوری اسلامی وهمسر محترمشان خانم زهرا رهنورد هم به همین ترتیب.جناب آقای کروبی رئیس مجلس شورای اسلامی هشت سال وآقای مهاجرانی وزیر در دولت های آقای رفسنجانی وآقای خاتمی وکسی که معتقد بود باید ریاست جمهوری آقای رفسنجانی مادام العمر شود. وهمینطور اشخاص و افراد در گوشه وکنار دنیا آمدند ودر صف اول اپوزوسیون قرار گرفتند.ملت به جان آمده وملت خسته وسرکوب شده به این فکر افتادند که ما دیگر راه چاره ای نداریم.درتمام این دوسال آقای موسوی همواره از استمرار جمهوری اسلامی سخن گفتند وازلزوم اجرای قانون اساسی سخن گفتند ودر همه این سالها هرگز وهرگز با مبنای جمهوری اسلامی در تضاد نبودند و چنین ادعایی هم نکردند. واما گروهی به همان شیوه حزب توده ایران که در سال 79 در زمانی که آقای خمینی می خواستند قدرت را بدست بگیرند در میان نویسندگان و شعرا وهنرمندان وسیاستمداران نفوذ کرده بودند و با اینکه با دین ومذهب در تضاد بودند اما بطور رسمی از آقای خمینی دفاع می کردند ومعتقد بودند که راه نجات ما فقط آقای خمینی است ومی گفتند کسانی که با شاه مخالفند باید زیر علم خمینی جمع شوند چه کسانی؟ رهبران حزب توده ای که اساسا منکر خدا ودین هستند. می گفتند شاه دارای آنچنان قدرتی است که هیچکس جز نیروی مذهب ودین نمی تواند مقابل ایشان بایستد وما باید یک آخوند رابه توانایی برسانیم تا شاه را به زیر بکشیم وبعد این آخوند را زیر پا بگذاریم غافل از اینکه این آخوند آنقدر زرنگ بود که همه اینها را گرفت وبه زندان انداخت.

الان هم گروه بسیاری بر این باورند که ما هیچ چاره ای نداریم جز اینکه زیر پرچم سبز اسلامی قرار بگیریم وبدست آقای موسوی آقای خامنه ای را پایین بکشیم وبعد مردم از آقای موسوی عبور می کنند. این یک توهم است.برای این توهم است که ما باید از جامعه ای که در آن زندگی می کنیم شناخت داشته باشیم ما مردم عاشق قدرت هستیم ما بدون قصد ویا پیش بینی حتی نسبت به آدمهایی که دارای قدرت هستند احترام می گذاریم.شاهان ما تا زمانی که از موضع قدرت با مردم صحبت کردند مورد احترام ما بودند به محض اینکه احساس کردیم در موضع ضعف قرار گرفتند و یک قدم از موضع خود عقب رفتند آنها را از بالا به زیر کشیدیم.بت سازی در جامه ما یک امر دیرینه است. ما متخصص بت سازی هستیم.علاقمندان به محمد رضا شاه پهلوی او را مانند بت ستایش می کنند واین بزرگترین اشتباهشان است.طرفداران دکتر محمد مصدق او را مانند بت ستایش می کنند.طرفداران آقای خمینی او را مانند بت ستایش می کنند. ما هیچ خط وسطی نداریم. ملاک برای ما ایران و ملتمان نیست.ملاک برای ما محمدرضا شاه ومصدق وخامنه ای وخمینی است. چون روزگاری ما از عملکرد آنها خوشمان آمده ویا از عملکرد آنها منتفع شدیم. ما متخصص بتسازی هستیم والبته متخصص سرنگونی بت.آیا با این سابقه ذهنی که ما از جامعه خودمان داریم وبا توجه به رویکردی که نسبت به عوامل بیگانه داریم یعنی در هیچ کشوری نمی بینید که مردم ناراضی آن کشور به یک کشور قدرتمند دیگری متوسل شوند وبخواهند که مردمشان را نجات دهد تا آنها به قدرت برسند این یعنی وقیح ترین وزشت ترین خواستی که مردم یک کشور داشته باشند. ولی ما در جامعه خود این افراد را می بینیم که از آقای اوباما می خواهند که به ایران حمله کند واین باور کردنی نیست. واین در اثر همان سقوط ارزشهاست.در چنین حالتی ما توجه به گفتار وسخنان اشخاص نمی کنیم. من همیشه گفتم وباز هم تکرار می کنم من برای آقای میر حسین موسوی احترام قائلم برای اینکه احساس می کنم برخلاف بسیاری از دوستانشان ایشان قصد فریب مردم را ندارد .مثالی بزنم سال گذشته سالگرد تولد آقای موسوی یک عده راه افتاده بودند که تولد ایشان را بگیرند ایشان آنموقع در حصر نبودند و می توانستند حرف بزنند آمدند ومانع این کار شدند. امسال شما می بینید که در غیاب آقای موسوی این شورای سبز امید که بنده اصلا مخالف پنهانکاریشان هستم چون معتقدم همه اینها درخارج کشورند ودر خارج کشور هم هیچ مانعی برای انتشار اسامیشان نیست آمدند واز مردم دعوت می کنند که در سالروز تولد آقای موسوی به خیابان بیایید یعنی درهیچ کشوری شما چنین چیزی را نمی توانید ببینید ومقدمات بت سازی دارد فراهم میشود.آقای موسوی کوچکترین ایرادی بهشون وارد نیست نه تنها ایرادی وارد نیست بلکه بسیاری احترام به طرف ایشان برانگیخته شده از جمله خود من.چرا؟ برای اینکه برای آن چیزی که درست می پندارند ومن شهرام همایون با این پندار ایشان در تضاد هستم اما برای آن آرمان خودش ایستاده ومبارزه می کند ومی جنگدوآرمانشان چی هست؟ آرمان احیای دوباره دوران طلایی امام خمینی. به همین سادگی.این آدم قابل احترام است. به هیچ عنوان شما در گفتار وکردار ونوشتهایشان نمی بینید بخواهد مردم را فریب بدهد.این یک عده ناشناسی هستند که دارند از وجود آقای موسوی برای خودشان بهره برداری می کنند.این سایتهای سبزی که درست شده است اینها تماما کسانی هستند که آقای موسوی بطور رسمی اعلام نکرده که با آنها در ارتباط هست بجز یکی. در همین سایتها شما تصویر یک زن بدون حجاب را نمی بینید.آقای موسوی این شخصیت محترم وراستگو حرفش را می زند ولی یک عده دوست ندارند که بشنوند.آقای موسوی می گوید من خواهان اجرای قانون اساسی هستم ومعتقدم که این قانون اساسی حقوق مردم را به رسمیت می شناسد.این حرف مهم نیست که درست ویا غلط است مهم این است که ایشان شفاف حرفشان را می زنند.اگر می بینید جمهوری اسلامی نمی تواند کاری با ایشان داشته باشد برای این است که ایشان طبق قانون کاری برخلاف قانون اساسی نکرده است.ایشان برای گرفتن مجوز راهپیمایی نامه نوشتند به آقای نجار وزیر محترم کشور.اما یک گروهی که به نظر من همان شیوه حزب توده ایران را پیش گرفتند آنها به میدان آمده اند واز موسوی یک شخصیت دوچهره ای را عرضه می کنند یعنی موسوی را همانگونه که خواستند خرجش می کنند کما اینکه اینکار را هم خواستند با آقای رفسنجانی بکنند. اما در نهایت همه این کوششها مثلا آقای مهاجرانی رسما نشان داد که خواهان بقا نظام جمهوری اسلامی است. اما شما مردم چه کردید؟ از چهره ای که درون نظام بوده رهبر اپوزوسیون ساختید این را توسط عواملی مثل بی بی سی جا انداختید وبعد او می آید می گوید که حتی یک نقطه خاکستری در زندگی آقای خامنه ای وجود ندارد. مید انید یعنی چی؟ یعنی اسلحه را با گلوله پر کردن و شلیک به مغز اپوزوسیون .یعنی بی اعتبار کردن اکثر ادعاهای اپوزوسیون. براساس مانیفست جمهوری اسلامی ما جز حرکت شفاف کاری دیگری نمی توانیم بکنیم وروشن وآشکار سخن بگوییم وجایی را که ایستاده ایم را برای مردم تشریح کنیم واین به منزله برخورد با آقای موسوی نیست این براساس این اصل است که ما آقای موسوی را در جایی که ایستاده است میخواهیم ببینیم واز دوستان میخواهم که برای جنبش سبز تعاریف دیگری پیدا نکنند. ما یک جنبش سبز داریم این جنبش رهبران مشخصی دارد.آقای موسوی وآقای کروبی .این جنبش با این دو بزرگوار آغاز شده وخواهان بقای جمهوری اسلامی و زدودن انحرافات از جمهوری اسلامی است همین وبس. شما پیوندی بین پرچم شیر و خورشید وجنبش سبز نمی توانید پیدا بکنید.جنبش سبز پرچم شیر وخورشید را نمی تواند تحمل کند. جنبش سبز یکی است ورنگ سبز نماد انتخاباتی آقای موسوی بود وابزار ایشان در مبارزات انتخاباتیشان بود وما هم باید به آن احترام بگذاریم.شما اگر می گویید جنبش سبز، دنیا این جنبش را با شروع حرکت انتخاباتی آقای موسوی می بیند. وهیچ تعریف دیگری برای آن قائل نیست وهیچ لزومی هم ندارد که یک ملت یک جنبش داشته باشد و زیر حرکت آن جنبش عمل کند. جنبش زنان باید مشخصه خودش را داشته باشد. جنبش کارگران همینطور.بهمین دلیل است که در جنبش سبز اسمی از آقای اسانلو وجود ندارد.اسمی از آقای طبرزدی وجود ندارد.اسمی از پرچم شیر وخورشید وجود ندارد.بهمین دلیل است اگر می بیند شاهزاده رضا پهلوی دستبند سبز بدست می کند ولی جنبش سبزهیچ نوع رفاقت ونزدیکی با ایشان ندارد.بهمین دلیل هست که رهبران حزب مشروطه آقای پاشایی ومرحوم آقای همایون دستبند سبز بدست می کنند ومی گویند که ما عضو سبز هستیم ولی آنها اعتنایی به این قضیه نمی کنند. جنبش سبز نمی تواند به مشروطه خواهان مشروعیت بدهد چون خواهان حفظ جمهوری اسلامی است. حالا حتی مشروطه خواهان هم خودشان را بکشند.استدعای من از آزادیخواهان این است که جایگاه خودشان را مشخص بکنند.در طول تاریخ آن افرادی که در مواضع شفاف ایستاده اند مورد احترام مردم واقع شدند.چگونه یکی از این سایتهای سبز حاضر نیستند که یک بیانیه مربوط به مشروطه خواهان را پخش بکند؟ وآنوقت فراگیر است! ودر جاهایی حتی اجازه آوردن پرچم شیر وخورشید را نمی دهند وآنوقت صحبت از فراگیر بودن می زنند.استدعا می کنم دشمنیها را کنار بگذارید.غرب وبی بی سی خواهان انقلاب نیست خواهان اصلاح است برای اینکه نمی خواهد منافعی که امروز در جمهوری اسلامی صاحبش است دستخوش تزلزل بشود.

تدوین کننده: بانو آرتمیس

بازگشت تلویزیون کانال یک به ماهواره هاتبرد

2011-03-09T00:41:00.000-08:00

Satellite: Hotbird

TV Freq: 12539

Symbolrate : 27500

Polarization: H

FEC : ¾

Channel name : EZY TEL

گزیده سخنان آقای شهرام همایون در برنامه 17 اسفند ماه2569 ایرانی

2011-03-09T00:38:00.000-08:00

برنامه امروز را تقدیم میکنم به بزرگ بانوی مبارز ایران خانم سیمین بهبهانی. ایشان اسطوره داستان ناخوانده یک زن ایرانی است. بانوی بزرگی که هر سخنش برای ایران بود وهست. به زنی که به تک تک ما درس ایستادگی ومقاومت آموخت. بدون تردید ما مردمان ناسپاسی هستیم آیا میشود در جامعه ای بانویی بنام سیمین بهبهانی باشد وبعد ما بانوان دیگری را بعنوان علمداران مبارزه بشناسیم ؟ آیا این بی انصافی نیست که همین زن با موی سپید در همین روزها به خیابان آمد ومورد توهین وستم واقع شد اما هیچگاه در بیان آنچه که باید میگفت تردید نکرد آیا بی انصافی ما مردم نیست که از او به عنوان سمبل مبارزه یاد نکنیم؟

امروز 8 مارس بود روز زن ودومین سه شنبه بسیاری از خیابانهای تهران را ماموران امنیتی در تسخیر خود گرفته بودند. بطوریکه هیچ تجمعی امکان پذیر نبود وحتی در پیاده روها به جان مردم افتادند. بسیار تاسف برانگیز است که متاسفانه سیاستهای نادرست گروهی تحت عنوان شورای سبز امید کار مبارزه را به اینجا کشاند که در دومین سه شنبه اعتراض کسی نتوانست حتی بلند صحبت کند.سرکوب در گذشته هم بود اما آنچه که اتفاق افتاده متاسفانه بدلیل عدم شفافیت وعدم صداقت کار را به آنجایی رسانده که مردم را دچار سردرگمی کرده است. مهمترین اعتراض در جامعه ایران به قانون اساسی جمهوری اسلامی است که قانونی ضد زن است.در حالی که این جریان در جهت دفاع از قانون اساسی دیگران را دعوت به راهپیمایی در روز زن میکند. قانون اساسی که به دولت وحکومت این حق را میدهد که زن را نیم مرد بداند واز من میخواهند که بنده حمایت کنم وبعد از مردم دعوت کنم که به خیابان بیائید برای بزرگداشت روز زن. من سوال میکنم جریانی اصلاح طلب در خارج کشورکه حتی حاضر به چاپ عکس یک زن بی حجاب در روزنامه های خود نیست ادعای دفاع ازحقوق زنان را می کند. سایت جرس وجنبش راه سبزوسایت کلمه همه نمونه اینها هستند.مگر می شود از یک سو معتقد به حجاب اجباری برای زنان بود واز یک سو مردم را دعوت کنیم به دفاع از حقوق زن. چه زمانی باید به این بازی خاتمه داده شود؟

آقای کدیور وخواهرشان خانم جمیله کدیور و آقای عطاالله مهاجرانی گردانندگان سایت جرس وجنبش راه سبز و تلویزیون رسا و جنبش سبز راه امید هستند. آقای مهاجرانی در مصاحبه لندن میگویند که مصر از آن جهت سقوط کرد و حکومت ایران سقوط نکرد که مصر وابسته بود ولی جمهوری اسلامی وابسته نیست ومستقل است. مصر به این دلیل سقوط کرد که مبارک آلودگی مالی داشت ولی یک نقطه خاکستری هم در زندگی مالی آقای خامنه ای وخانواده اش وجود ندارد.

مردم شما آمدید دستتان را از پشت اپوزوسیون خودتان برداشتید و اپوزسیون تازه ای درست کردید بنام کدیور وسروش ومهاجرانی واین اپوزسیون معتقد است که جمهوری اسلامی مستقل است ورهبرش هیچ نقطه سیاهی در زندگیش وجود ندارد.پس شما مردم از دنیا شما چه انتظار وتوقعی دارید؟

در همان اوایلی که این جریان شروع شده بود من بسیار تنها بودم وبسیاری از بچه های تلویزیون واعضا خانواده وحتی خانواده خودم بر این باور بودند که همایون اشتباه می کند وباید برویم وپشت سر این جریان بایستیم. در دو سال پیش یکبار عسل پهلوان از من پرسید نظر شما راجع به این جریانات سبز چیست؟ گفتم وقتی یک چاه نفت آتش میگیرد این آتش را با یک انفجار خاموش می کنند وچاه ایران آتش گرفته بود این جریان ایجاد شد برای اینکه اکسیژن پیرامون چاه نفت خورده بشود وآتش قبلی هم خاموش شود.در حالی که در تونس و لیبی و مصر و یا بحرین خبری نبود هشتم مارس هر سال در ایران تظاهرات بود امروز که در همه جای دنیا تظاهرات هست شرایط به گونه ای شد که حتی 50 نفر نتوانند کنارهم در ایران جمع شوند.آیا این خاموش کردن انفجار ایران با یک انفجار دیگر نبود. آیا می شود با حمایت از قانون اساسی که حقوق زن را نصف حقوق مرد می داند این مردم را تظاهرات برای حقوقشان دعوت کنیم؟ چنین چیزی ممکن است؟ آیا همین عدم شفافیت وشیوه نادرست نیست که مردم را مایوس کرده؟ مردم در خیابانها هزینه زیادی داده بودند کشته شدند باتوم خوردند این سرکوب در ایران چیز تازه ای نبوده.

من از دوستان سبز یک سوال دارم وقتی که ما در یک حکومتی قانونی داریم به نام قانون اساسی اگر یک رهبرویا رئیس جمهور آمد وآن قانون را اجرا کرد چرا به او اعتراض می کنید؟ آقای خامنه ای برآمده از همان قانون است.طبق قانون خبرگان آقای خامنه ای بر همه چیز این ملت مسلط است وهر کاری بخواهد می تواند بکند.در این قانون اساسی گفته شده که قوانین موجود در ایران نمی تواند تضادی با اسلام داشته باشد. خوب زن هم در اسلام نیمه مرد است در ارث نصف مرد به او می رسد ونمی تواند حتی قاضی باشد.مشکل اینجاست که آقایان موسوی وکروبی می گویند که قوانین موجود درست اجرا نمی شود وآقای خامنه ای هم میگوید من قانون هستم.

تدوین کننده: بانو آرتمیس

گزیده سخنان آقای شهرام همایون در برنامه 16 اسفند ماه2569 ایرانی

2011-03-08T05:55:00.001-08:00

ایشان سخنان خود را با دوران کودکی خود آغاز نمودند که در یک خانواده مذهبی متولد شدند ودر دوران تحصیل نیز به مدرسه ای میرفتند که مدیریت آن بر عهده یک روحانی درستکار بود. همه از یک روحانی در قبل از انقلاب تصویر یک انسان شریف ونیک اخلاق وصلح جو را داشتند که بلافاصله دید همه بعد از روز 21 و22 بهمن 1357 وآن اعدامها بر روی پشت بام مدرسه رفاه عوض شد .ولی بعد از این دوره یک دوره دیگر آغاز شد و آن خوانده شدن احکام الهی برای مصادره مال مردم بود که در ذهن من در آن روزها یک نوع شکی را بر انگیخت که این احکام نمیتواند از اسلام باشد ومن بعنوان یک خبرنگار که در روزنامه بامداد مشغول به کار بودم به دیدار آیت الله شریعتمداری در قم رفتم واز ایشان در این مورد سوال کردم. ایشان نیز کاملا در این زمینه روشن جواب دادند که مصادره اموال در اسلام وجود ندارد چرا که ممکن است مال واموال فردی که مالش مصادره شده از اموال همسرش ویا از ارث به او رسیده باشد بهمین دلیل حکمی به این اسم در اسلام نداریم. با چاپ این مطلب غوغایی در محافل آن روز افتاد. وبسیاری که به آیت الله شریعتمداری اعتقاد مذهبی داشتند از انجام این احکام خودداری کردند.در یک زمان دیگر نیز یکی از پاسداران محافظ ایشان را در بالای پشت بام کشتند وبعدها در یک سناریوی ساخته شده ایشان به جرم شرکت در یک کودتا مجبور به اعتراف تلویزیونی شدند واو را در منزلش محبوس کردند وحتی جنازه او را بطور مخفیانه و بی سر وصدا به خاک سپردند. همین آقای شریعتمداری در زمان شاه پای پیاده از قم به تهران آمدند تا بگویند آقای خمینی یک مرجع است تا او را اعدام نکنند. آیت الله منتظری نیز بسیار به این رفتاری که با آقای شریعتمداری شد اعتراض کردند وهمه این اتفاقات در زمان نخست وزیری آقای موسوی اتفاق افتاد وایشان وحتی حزب توده هیچ واکنشی در این باره نشان ندادند.

ماجرای سعیدی سیرجانی که او نیز به این سرنوشت دچار شد نیز به همین صورت بود. در زمان آقای فلاحیان به او تهمت داشتن مشروب الکلی وتریاک وفیلم پرنو وعمل لواط را زدند و باز هم از این آقایان اصلاح طلب امروز صدایی درنیامد. در مورد آقای منتظری نیز وضع به همین منوال بود وبا اینکه بسیار زمانی در حصر خانگی بودند ولی آنچنان صحبتی در دفاع از ایشان نشد. با اینکه آنان هیچ عکس العملی در این موارد نداشتند ولی وظیفه خودمان میدانیم که از حقوق این افراد دفاع کنیم. ولی حرف من این است چه فرقی است بین خانواده موسوی وکروبی با طبرزدی وارژنگ داوودی.ما نباید زندانی سیاسی را محدود به موسوی وکروبی کنیم. من به شورای سبز امید اعتراض دارم یک نفر را نباید بت کرد در حال حاضرموسوی بد یا خوب حرف ما نیست باید یک جریان را شناخت تا بتوان به تجزیه وتحلیل آن پرداخت بروید تحقیق کنید با جنبش سبز امید همراه بشوید ولی نگویید که من منشور را قبول ندارم ولی موسوی را قبول دارم که این عمل یا ندانسته است یا دانسته. اگر دانسته باشد که آنموقع معلوم است که ماموریت دارید.

ما با هر گونه تجاوز به حقوق ملت مخالفیم حتی در این مورد نیز حدود 150 نفر از فعالان سیاسی از جمله خود من وخانم شیرین عبادی وبیژن مهرو... به بازداشت آقای کورش زعیم اعتراض کردند. حرف ما این است که چرا بین زندانیان سیاسی تفاوت قائل میشوید؟ چرا از کورش زعیم حرف نمیزنید؟ پس معلوم میشود که یک سناریویی در حال ساخته شدن است که یک نفر زندانی سیاسی بشود وبعد تولد برایش بگیرند وبعد عکسش را در ماه ببینند. ملت ما یک ملت دیکتاتور ساز است واین در طول تاریخ دیده شده ما خامنه ای را که از رفسنجانی لیبرالتر بود به یک خامنه ای خونخوار تبدیل کردیم. القاب دوسید بزرگوار یعنی چی که برای این دونفر انتخاب شده؟ اینها بت سازی است .آقای موسوی هم یک انسان است چرا ما باید خود را اینگونه حقیر وذلیل ببینیم که هر زمان کسی را به این درجه برسانیم که بت بشود همان کاری که با خمینی کردیم همان کاری که با محمد رضا شاه پهلوی کردیم هر انسانی بعد از یک مدتی از این همه تعریف دچار خود باوری میشود .

من که الان مخالفم نمیتوانم حرفم را بزنم من از جایی که نتوانم حرفم را بزنم میترسم .شما در همین تلویزیون می بینید کسانی هستند که من با نظراتشان صد در صد مخالفم ولی هستند وحرفشان را میزنند. جنبش سبزی که میگوند یک جنبش فراگیر است آیا کسانی را که غیر از خودشان فکر میکنند در جمع خود پذیرا هستند؟ برای همین است که آقای رفسنجانی میشود تنها آلترناتیو خط قرمزهایش را مشخص میکند ومهاجرانی میشود اوپوزیسیون و می آید از آقای خامنه ای حرف میزند که ایشان هیچ نقطه خاکستری در زندگی مالیش ندارد .پس آقای مهاجرانی آن حساب بانکی که در لندن بسته شد میتوانید بگویید که متعلق به چه کسی بود؟ و تازه کسی که حق استفاده ازمراکز ثروت یک جامعه را بدون نظارت قانون دارد چگونه میتوان گفت که او زندگی سالمی دارد؟و مسئله دیگر اگر از جنبه مالی ایشان گذر کنیم درباره نقش آقای خامنه ای در کشتار مردم میتوانید صحبت کنید؟ وبگویید هیچ نقطه خاکستری در زندگیشان نیست؟اگر خامنه ای دستش به مسائل مالی آلوده نبود که اینچنین دستور کشتار نمی داد.

و در آخر ایشان از مردم نیویورک خواستند که در کمک به هزینه رژه سالیانه نوروزی کمک کنند تا این سنت زیبا بار دیگردر این شهر بر پا شود.

تدوین کننده: بانو آرتمیس

گزیده سخنان آقای شهرام همایون در برنامه 15 اسفند ماه2569 ایرانی

2011-03-07T03:35:00.001-08:00

اعلام مواضع جنبش ملی ما هستیم در دومورد 1_اعتراض شدید به دستگیریها از آقای میر حسین موسوی وکروبی گرفته تا دیگر افراد دگر اندیش مبارز در داخل ایران.

2_حمایت از راهپیمایی روز سه شنبه 8 مارس روز زن در داخل وخارج از ایران

در ادامه آقای شهرام همایون از مقاله ای *شهرام همایون و انتفاضه پرچم* در پیک ایران صحبت کردند که توسط فردی به اسم گئومات در پیک ایران منتشر شده که بسیار منصفانه وشرافتمندانه به سابقه کار وحرکت جنبش ملی ما هستیم اشاره کرده ودر ضمن به انتقاد از موضعگیری آقای همایون در مقابل جنبش سبز پرداخته است.ایشان در پاسخ گفتند در این مقاله بطور کامل وجامع حرکت وسخنان ما هستیم را در مورد جنبش سبز در نظر نمیگیرد.در نظر آقای شهرام همایون دو جریان در ایران وجود دارد جریان اول معتقد است که حکومت اسلامی در این 32 سال امتحان خود را پس داده است وباید برود .جریان دوم که درنهایت تیز هوشی در شرایط کنونی معتقد است اینان که بعنوان حاکمان در صدر حکومت هستند لیاقت حکومت ندارند وباید این سران بروند وجایشان را به موسوی وکروبی بدهند یعنی یک جابجایی قدرت. آنان خود را اصلاحطلبان حکومتی نام گذاشته اند. در واقع این طیف به گونه ای دیگر به جهان نشان میدهد که مردم ایران خواستار سرنگونی حکومت نیستند و دنیا نیز هم آواز با این طیف حرکت میکند وآنان را در تمامی برنامه ها ورسانه هایشان حمایت میکند شعار مرگ بر دیکتاتور یعنی اینکه خامنه ای برود وکسی دیگری جانشین او شود.یعنی هدف سرنگونی نیست بلکه یک فرد برود وفرد دیگری در حکومت اسلامی قدرت را بدست بگیرد .اعضای حزب توده در این کار دخیل هستند وپیک نت هم از نشریات وحمایت کنندگان این حرکت فکری اصلاح طلبی است.این طیف دوم، کپی دوم جمهوری اسلامی است.

ایشان در مبحث بعدی به شرح حرکت لباس شخصیهای سبز در سایت بالاترین وفحاشیها وتوهینهای آنان در یک لینکی به نام *لجن پراکنی شهرام همایون در مورد مهندس موسوی وفرستادن ایمیل گروهی* پرداخت. در این لینک عکسی از یک ایمیل قرار داشت که به تفکرات آقای مهندس موسوی در یک سخنرانی اشاره کرده که ایشان چگونه به تاریخ قبل از اسلام وبزرگداشت فردوسی وپیرایش زبان پارسی حمله کرده است وآنرا سوغات بیگانگان دانسته بودند ودر قسمت کامنتها سبزهای لباس شخصی آقای همایون را مورد هتاکی وفحاشیهای خود قرار داده بودند.

شهرام همایون در ادامه میگوید که من به هیچ عنوان نه به شخص آقای موسوی ونه کروبی ونه هیچ شخص دیگری توهین نکردم ونمیکنم ما برای موسوی احترام قائلیم ومعتقدیم که ایشان صادق در گفتار واعتقاداتشان هستند. فقط میخواهم از این افراد سوال کنم من بعنوان یک نفر مخالف در فردای آزاد ایران حق اظهار مخالفت دارم یا نه؟اینها هنوز به قدرت نرسیده اینگونه رفتار میکنند وای به حال زمانی که به قدرت برسند. ما در این تلویزیون تحمل همه را داریم ولی اینان حتی تحمل پرچم شیر وخورشید را ندارند.تلویزیون کانال یک از طریق کمکهای مردمی و حمایتهای آنان به این جا رسیده است واز هر حرکت آزادیخواهانه نیز دفاع کرده. تمامی سخنان ما این است که بت سازی نکنیم وعقل خودرا بکار بیاندازیم . این حرکت تعدیل میخواهد که یک جابجایی قدرت در ایران صورت گیرد حتی در سخنان آقای مهاجرانی که در لندن فقط وفقط به مبرا کردن آقای خامنه ای در مسائل مالی پرداخته بودند مشهود است و یکی از این جمله حرکتهایی است که ما باید به آن توجه کنیم .

موضع جنبش ملی ما هستیم خرد گرایی است .ما یک حکومت ایرانی میخواهیم و عملکرد تمامی رسانه ها از بی بی سی گرفته تا تلویزیونهای لوس آنجلس به طرفداری از این حرکت تعدیلی است. چرا جمهوری اسلامی با ما مشکل دارد ولی با این رسانه های سبز مشکلی ندارد؟ این سوالی است که هنوز برایش جوابی نیافته ام.ایشان در پاسخ یک بیننده که گفتند که مردم ما فراموشکار شده اند و 32 سال گذشته را فراموش کرده اند بیان داشتند که که خیر مردم ما مشکلشان فراموشی نیست بلکه سکوتشان وعمل نکردنشان است که این افراد میدان دار شده اند ومثال بالاترین نمونه کامل آن است.

ما باید در 29 اسفند با هر عقیده ومرامی که هستیم عکس دکتر محمد مصدق پیشوای ملت ایران ومحمد رضا شاه پهلوی را در کنار هم در یک تظاهرات بزرگ به نمایش بگذاریم در میان هزاران پرچم سه رنگ شیر وخورشید نشان.

تدوین کننده: بانو آرتمیس

آقای شهرام همایون، انتفاضه پرچم و رهبران جنبش سبز/ م. گئومات

2011-03-07T00:20:00.000-08:00

سایت پیک ایران - در اینکه تلویزیون کانال یک در میان تمامی کانال های تلویزیونی ماهواره ای برون مرزی، ، یکی از معدود تلویزیون هایی بوده است که با ارایه برنامه های گوناگون سیاسی که بیش و کم تمامی طیف های عقیدتی اعم از چپ ، سلطنت طلب، جمهوریخواه، سکولار و حتی مذهبی را در بر می گیرد، تأثیر بسیار سازنده و روشنگرانه در میان قاطبه ایرانیان درون و برون مرزی داشته است، هیچ شکی نیست. در این میان شخص آقای شهرام همایون با قدرت بیان مثال زدنی ای که در برانگیخته کردن احساسات ملی گرایانۀ به خواب رفتۀ ایرانیان دارد، نقش بسیار پررنگی در بحرکت در آوردن مردم بر علیه آنچه که توسط حکومت دستار بندان در ایران اسلامی بر علیه مُلک و ملت انجام می دهد، ایفا نموده است.

یکی از خدمات گرانقدر آقای شهرام همایون همانا بیرون کشیدن پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران بوده است از پستوی خاطرات مردم ایران، زدودن سوء تعبیر تعلق صِرف آن به حکومت شاهنشاهی پهلوی و تبدیل آن به یک سوزن جوالدوز بزرگِ گداخته در چشم حکومت جمهوری ولایت مطلقه فقیه. به طوری که می توان اذعان داشت که علامت سیکهای خرچنگ گونۀ روی پرچم جمهوری اسلامی را تبدیل به سمبل نفرت مردم ایران نموده است. ایشان با پررنگ نمودن اقدامات زیرکانه رژیم دستار بندان در امر استحاله خزنده و گام به گام فرهنگ ایرانیان و تبدیل آن به یک فرهنگ بی هویت با گرایش اسلامی (در حقیقت عربی)، بسیاری از دسیسه های این رژیم را در این مورد برای ملت ایران به زیر نورافکن برده است.

اگر کورش کبیر به دلیل بنیانگزاری نخستین امپراتوری بزرگ جهان با زمینه ایاز رعایتِ در حد ممکن و مقدور حقوق تمامی ابناء بشر در آنزمان، حق بزرگی بر گردن ما ایرانیان و حتی جهانیان دارد، آقای شهرام همایون نیز که با جادوی کلام خود، ابتدا از مقبره کورش به عنوان سمبل ایرانیت، "غبار روبی مَجازی" نموده و سپس بخشی هر چند کوچک از ایرانیان و به ویژه جوانان را پرچم شیر و خورشید بدست در پی رد پای این پادشاه دمکرات منش به راه انداخته است، حقی بر گردن ایرانیان و تاریخ مبارزات ضد استبدادی ما در برهه کنونی دارد.

پس از خاموشی و سکوت گورستان گونه ای که بعد از سرکوب خونین قیام خیابانی "دیوار ترس شکن" مجاهدین در خرداد سال 1360، بر "ایران اسلامی شده" حکمفرما گردیده بود، آقای شهرام همایون علیرغم تمامی محدودیت ها و کارشکنی هایی که رژیم در رسیدن صدا و تصویر تلویزیون ایشان به داخل ایران معمول می داشت، نخستین فردی بود که با دَم گرم و کلامی آتشین توانست با برپایی نهضتی هر چند ابتدایی و جاری در سطح جامعه و نه در عمق، به نام "ما هستیم" لرزه مختصر و مفیدی در پیکر اجتماع رخوت زدۀ ایران به وجود بیاورد. او با قرار دان پرچم سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران در دست جوانان به تنگ آمده از اختناق و سرکوب حکومتِ گورزادِ ولایت مطلقه فقیه، اگرچه در کمیّتی بسیار ناچیز، آنها را از آن خواب گران بیست و پنجساله (از سال 1360 تا 1385- حکایت ظهور جنبش اصلاح طلبانه در سال 1376 از جنس دیگریست) بیدار نموده و کورسویی از امیدِ خواستن و توانستن و خود باوری در قلب افسرده و آزردۀ آنها ایجاد نمود.

شاید در نگاهی سطحی و بعضاً غرض ورزانه، بر افراشته شدن چند ده پرچم شیر و خورشید نشان در نقاط مختلفه و بعضاً حساس شهر تهران و دیگر شهرستانها و همچنین مراجعه معدودی از مردم به نانوایی ها، آنهم نه به هدف خرید نام مورد نیاز البته، به عنوان یک مبارزه سیاسی و جنبش آزادیخواهانه قدری ناچیز و شاید هم کودکانه به نظر برسد، اما به هیچ وجه نمی توان از تأثیر پویای اینگونه حرکاتِ به ظاهر کم اهمیت در مسیر افروختن مشعل جسارت در قلب حداقل بخش بسیار کوچکی از جوانان ایرانی غافل شد. اگر هم اینک ملت ایران به این اعتقاد و امید رسیده است که "وقتی تونس توانست پس ما هم می توانیم" لذا نباید ناامید بود و دست روی دست گذاشت و دچار انفعال وحشتناک و مخرب سیاسی گردید، نهضت کوچکِ برافراشتن پرچم شیر و خورشید در ایران نیز در زمان خود شوق مبارزه و جسارت را در دل جوانان ایرانی زنده نمود و یخ سکوت و انفعال سیاسی سنگین سایه افکنده بر روح و روانشان را اندکی آب کرده و آنها را به این باور رساند که: «وقتی جوان همسایه-همشهری و هم وطن من توانست پرچمی در مبارزه با رژیم اهریمنی ولایت مطلقه فقیه برافرازد، پس من هم می توانم. بنابراین پیش به سوی حرکات ایذایی با برافروختن پرچم شیرو خورشید نشان و مراجعه به نانوایی ها.»

شاید پاره ای از مبارزین سیاسی به دیدۀ تمسخر به این حرکاتِ "سرگرمی و بازی گونه" جوانان نگریسته باشند. اما نباید غافل شد که برای برافروختن آتشی بزرگ که شعله هایش پایه های تخت حکومت قرون وسطایی ملایان را فراگرفته و بسوزاند، به جرقه های پیاپی کوچکی نیازاست که توسط گروهی از جوانان جان به لب رسیده از حکومت فاشیستی دستاربندان، زده شود. مگر نه اینکه سنگ پرانی نوجوانان فلسطینی، انتفاضه (انقلاب سنگ)، آرام و قرار را از سربازان اسرائیلی گرفته است. بی گمان خودِ این جنبش سنگ پرانی فی الذاته و به تنهایی اسرائیلیان را بر سر میز مذاکره ننشانده و نمی نشاند. اما هرروز و هر لحظه که قطعه سنگی کوچکی توسط یک نوجوان فلسطینی بسوی سربازان اسرائیلی که سمبل حفظ قدرت دولت اسرائیل هستند، پرتاب می شود، این حس را در ذهن دولتمردان اسرائیلی و جهان زنده نگه می دارد که تا وقتی که سنگ هست و نوجوان فلسطینی در قید حیات، جنبش استقلال طلبانه مردم فلسطین نیز زنده و پویا خواهد ماند. پس چرا نباید حرکت سیاسی آقای شهرام همایون "انتفاضه پرچم" نامیده شود؟

نباید از یاد برد که فراخوان مبارزاتی آقای شهرام همایون در حالی صورت گرفته است که بجز یک یا دو کانال تلویزیونی دیگر، پارس و چندی بعد اندیشه، سایر کانال های تلویزیونی ایرانی برون مرزی در حال پخش آگهی های تجارتی شرکت های خصوصی اما به فرموده دولت بوده و با خیالی آسوده صفر های حسابهای بانکی خود را بالا می بردند بی آنکه اندکی به رسالت خود در برابر میلیون ها بینندۀ هموطنشان کوچکترین توجهی بنمایند. بخش اعظمی از هنرمندان ما نیز، سرگرم برگزاری کنسرت در دوبی و لاس وگاس بوده و هستند و آنچنان ناجوانمردانه با رژیم ملا ها لاس خشکه می زنند که از کردار آنها عرق شرم بر پیشانی انسان می نشیند. توگویی که این طایفه هیچ دینی نسبت به مردم در بند مملکت خود ندارند. عمر شریف هنرپیشه برجسته و بین المللی مصری در همان نخستین روزهای تظاهرات میدانی مردم مصر، حمایت خود را از جنبش هموطنان خود اعلام داشته و خواستار کناره گیری حسنی مبارک گردید. اما برای نمونه، دریغ از بیرون آمدن حتی یک کلمه که از دهان مرد اول سینمای ایران، بهروز وثوقی در این 32 سال نکبت بار در حمایت از جنبش های گوناگون ملت ایران و محکوم نمودن قتل و غارت و تجاوز حکومت جمهوری ولایت مطلقه فقیه!؟ (شاید لازم باشد در فرصتی دیگر منحصراً به این مطلب پرداخته شود.)

ما بر اساس شواهد عینی می دانیم که آقای شهرام همایون می توانست و کماکان می تواند با قدری رعایت نمودن خط قرمزهای رژیم، علاوه بر گرفتن حق سازشی کلان از طریق دلالان و واسطه های جمهوری اسلامی، با دریافت ده ها آگهی بازرگانی از سوی شرکتهای خصوصی ایران از این همه استرس و نگرانی به خاطر تأمین هزینه های جاری کانال تلویزیونی خود نجات یافته و دیگر نه تنها بتواند فارغ از دغدغۀ تحت تعقیب پلیس بین الملل بودن از آمریکا خارج شود بلکه با پول های دریافتی از بابت پخش آگهی ها و حق سازش کذایی با خاطری آسوده در سواحل زیبای جزایر قناری نیز دراز کشیده و حمام آفتاب بگیرد. اما مرد و مردانه ایستاده و با دریافت کمکهای اکثراً ناچیز هوادارانش، هزینه های تلویزیون خود تأمین می نماید. و این در حالیست که ثروتمندان ایرانی ساکن کشور آمریکای جهانخوار و به ویژه لُس آنجلس هر کدام به تنهایی می توانند با پولی که فقط خرج برگزاری مجالس سفره ابوالفضل خود در طول سال می کنند و به آن فخر می فروشند، هزینه یک ماه ادارۀ تلویزیون او را پرداخت نمایند.

تا اینجای کار باید به احترام آقای شهرام همایون و آنچه که تا کنون انجام داده است کلاه از سر برداشت.

و اما آنچه که آینه شفاف برنامه های مبارزاتی آقای شهرام همایون را قدری کدر می نماید، مخالفت های نا به هنگام، غیر منتظره و تقریباً مشکوک وی با تظاهرات خیابانی جنبش سبز و به ویژه با نقطه نظرهای خودِ آقایان موسوی و کروبی است. آنهم جنبش سبزی که چه بسا اندک مایه ای نیز از همان حرکت های چندان در چشم نیامدۀ "ما هستیم" گرفته باشد. اگر برنامه های تلویزیونی خود ایشان را از زمان کودتای انتخاباتی و اوج گیری مبارزات و اعتراضات خیابانی جنبش سبز ایران تاکنون به دقت دنبال کنیم، به راحتی در می یابیم که آقای شهرام همایون به شخصه یک موضع متزلزل، کجدار و مریز در برابر جنبش سبز در پیش گرفته که این جملۀ وی «من نه می گویم بیرون بیایید، و نه می گویم بیرون نیایید.» بیانگر سردرگمی و بلاتکلیفی ایشان در اتخاذ یک تصمیم قاطع در این مورد است. حتی اگر بر این اعتقاد باشیم که تجزیه تحلیل های غیر متعارفِ آقای شهرام همایون در مورد اهداف و برنامه های دو شخصیت محوری جنبش سبز ملت ایران، فاقد هر گونه تأثیر در میان هواداران جنبش سبز در ایران بوده و حتی به گوش هیچیک از آنها نیز نرسیده باشد، این مخالف خوانی های آقای همایون و ضدیت ایشان با اهدافِ "فعلی و مقطعی" رهبران جنبش سبز، دست کم در وحله اول موجب تعجب و سپس ختم به سرخوردگی مخاطبینی می شود که همواره ازآقای شهرام همایون به عنوان یکی از اهرم های مؤثر در برانگیختن احساسات وطن پرستانه جوانان ایرانی یاد می نمایند.

در کمال تأسف آقای شهرام همایون در برخورد با ظرفیت های موجودِ جامعه ایران اسلامی و راهکارهای راهبرندگان نهضت جنبش سبز، به ویژه آقایان موسوی و کروبی، به صورتی کاملاً یک بُعدی، غیر کارشناسانه و بدون توجه به فضای سیاسی کنونی ایران و توان مانور هوادراران این دو بزرگوار در برابر شیوه های غیر انسانی سرکوبگران رژیم جمهوری ولایت مطلقه فقیه در برخورد با تظاهرات خیابانی هواداران این جنبش، صورت می گیرد. ما باید بپذیریم که یک جمعیت چند میلیونی از هموطنان هوادار و پیرو آقایان موسوی و کروبی، بی توجه به اینکه این دو شخصیت اصلی جنبش سبز ایران در گذشته و درهنگام تصدی مسئولیت های مهم و کلیدی همین رژیم، چه انحرافاتی نسبت به آرمان های انقلابی ملت ایران داشته اند و یا تا چه حد در خون های ریخته شده توسط دژخیمان رژیم سهیم بوده باشند، ابتدا با رأی در مجموع بیست و دو میلیونی خود آنها را از برای تصدی پست رئیس جمهوری ایران شایسته دانسته و سپس در روز بیست و پنجم خرداد 89، به ندای فراخوان اعتراضی آنها نسبت به کودتای انتخاباتی رژیم، لبیک گفته و دست به راهپیمایی آرام و بی خشونتی زدند که جهانیان را به شگفتی واداشت و سرانجام توسط رژیم به خاک و خون کشیده شد. و در حال حاضر نیز مردم با علم به خطزات جانی در کمین نشسته، به دعوت همین آقایان در حد ممکن و مقدور به خیابانها ریخته و دست به اعتراضات خیابانی زده و بهای سنگین آن را نیز می پردارند.

شما آقای شهرام همایون، به دلیل نوع شغلتان به مراتب بیش از دیگران آگاه هستند که خمینی در هر مقطع زمانی از مبارزۀ آزادی خواهانه ملت ایران، چگونه با ارزیابی توان نیروهای هوادار خود و مقایسه آن با موقعیت و قدرت سرکوب حکومتِ وقت، دست به استفاده از برنامه و ترفند سیاسی مناسب با شرایط زمانی موجود می زد. تا اینکه سرانجام توانست انقلاب را، هر چند به کمک ابر و باد و مه و خورشید و فلک(!؟)، به پیروزی برساند. و این کار بزرگی بود. اما اگر خمینی از همان روز نخست همۀ کارت های بازی توأم با تقیه و توریه خود را آشکارا بر روی میز مبارزه قرارداده و نیت خبیثانه خود را بی محابا بروز می داد، گذشته از قاطبه مردم ایران، آیا حتی همان مهندس بازرگان نیز پشت سر او سینه می زد؟ دکتر کریم سنجابی به دستبوسی او می رفت؟ پس به کدام دلیل عقلی آقایان موسوی و کروبی باید غایتِ حسن نیت و خواست سیاسی نهایی خود را برای در هم شکستن کل ساختار حکومتِ ولایت مطلقه فقیه بی موقع آشکارا بیان نمایند؟ آنها با زیرکی و درایت تحسین شدنی ای با همان قوانین بازی حکومت ملاها، در بازی آنها شرکت نموده اند، اما با هدفی مردمی. و تازه همین را نیز رژیم بر نمی تابد! و بعد اینکه چه کسی گفته و تضمین نموده است که مردم مبارز ایران در پی دستیابی به خاکریز اهداف و سقف خواسته های آقایان موسوی و کروبی، در همان مرحله متوقف گردیده و تن به پذیرش همین قانون اساسی ابتر و آرمانهای از تاریخ مصرف خارج شدۀ خمینی خواهند داد؟ آیا مردم آزاده و شجاع مصرپس از تحقق اولین خواسته اشان یعنی برکناری حسنی مبارک، چنین کردند؟

شما بخوبی آگاه هستید که چه بسیار رهبرانی بوده اند که این پند را از یاد برده اند که می گوید: ثبت الارض ثم انقش (ابتدا زمینه را در اختیار بگیر و محکم نما و سپس بر روی آن نقش بزن.) لذا به دلیل عدم به کار گیری بهینه خرد سیاسی، ضعف در درک و شناختِ درست از شرایط پیرامونی خود اعم از داخلی و بین المللی، توان، امکاناتِ و فضای مورد نیازِ مانور هوادارانشان، بی در نظر گرفتن قدرت سرکوبِ حریفِ صاحبِ زر و زور، تصمیماتی اتخاذ نموده اند که در نتیجۀ آن، تمامی فرصت ها و حتی خود جنبش انقلابی ی سازمان تحت رهبریشان را سوزانده اند. نمونه بارز آن که شما نیز بی شک بیاد دارید، آغاز بی موقع و نامناسبِ مبارزه مسلحانه مجاهدین خلق بود با رژیم انقلابی خمینی در بهار سال شصت خورشیدی، در نتیجه تحلیلی نادرست و عجولانه از شرایط موجود، فضای سیاسی و جناح بندی های زمان مربوطه.

از شما به عنوان یک روزنامه نگار باتجربه بعید است که نتوانید نوشته های مابین خطوط اعلامیه های آقایان میر حسین موسوی و مهدی کروبی را بخوانید و به بار سنگین و پرمعنای پاره ای از واژه ها و جملات مورد استفاده آنها توجه ننمایید. شما به تناسبِ رعایت شدۀ میان گام های آهسته اما پیوسته و محکم این دو و راه پرپیچ و خم و پرتگاه های مهیبی که در پیش رو دارند التفاطی نمی نمایید. بین یک سیاستِ مبارزاتی ایدآل با سیاستی مبتنی بر آنچه که در شرایط زمانی و مکانی خاص، ممکن و مقدور است، فاصله ایست همانند آنچه که شما از خارج کشور در مقطع زمانی کنونی از آقایان موسوی و کروبی انتظار انجامش را دارید و چیزی که در عمل و در میدان مبارزه در درون ایران تحققش برای آنها میسر است، بدون دادن تلفات غیر قابل جبران و سوزاندن کامل فرصت های در پیش رو.

این را از یاد نبرید که با عنایت به دوستانی که این دو بزرگوار هنوز هم در میان تمامی سطوح و اقشار حکومت دارند، طبیعتاً از پشت پرده هایی آگاه هستند که شما و ما مطلع نیستیم، اما این دو تن می باید که در محاسبات خود جهت بسیج مردم بی دفاع به خیابان و یا بهتر گفته باشم فرستادن هوادارانشان به کام گرگ خون آشام رژیم، آن دانستنی ها و هشدارها را نیز در نظر داشته باشند.

من توجه شما را به بخشی از اظهارات آقای دکتر سعید پیوندی جامعه شناس و پژوهشگر مسایل اجتماعی به نقل از "دویچه وله" جلب می نمایم: «یک بخش مهمی ازنیروهای داخل جمهوری اسلامی و کسانی که به چارچوب‌های اولیه‌ی این حکومت باوردارند، جزو جنبش سبز هستند. ما با چنین شعاری (شعار های براندازی کامل رژیم- گ) عملاً آن‌ها را حذف می‌کنیم. ما بایدتوازن نیروی‌مان را در هر لحظه بسنجیم. یعنی ما می‌توانیم تندترین شعارها را بدهیم،می‌توانیم شعار سرنگونی یا رفتن همین الان آقای خامنه‌ای و یا هر چیز دیگری رامطرح کنیم، ولی مسئله این است که هرکدام از این شعارها چقدر می‌توانند نیرو بسیجکند. به نظر من یک هوشیاری سیاسی در این لحظه و یک هوشمندی و خرد سیاسی در این لحظهباید بتواند پیش از هر چیز توازن نیروها را ارزیابی کند و براساس آن استراتژی وراهبرد خودش را تعیین کند.» و این همان مطلبی است که من پیشتر به آن اشاره کرده ام.

شما که در برنامه های تلویزیونی تان بارها از احساس مسئولیت خود نسبت به چگونگی وضعیت مالی آن چند ده کارمند تلویزیون تحت مدیریتتان سخن رانده و همچنان می رانید و در مورد سرنوشت شغلی آنها، نگرانی های خود را ۀشکارا ابرازمی نمایید، باید بهتر از اینها موقعیت آقایان موسوی و کروبی را دریابید که بار مسئولیتِ بسیار سنگین مراعاتِ وحفظِ جان و مال و ناموس چند میلیون تن از هموطنانشان را در این مبارزۀ فرسایشی بر دوش خود احساس می کنند، آنهم در برابر رژیمی گورزاد که توگویی قتل و غارت و تجاوز وظیفه اصلی و الهی متولیان آن است.

در شرایط پیش آورده شدۀ کنونی که آقایان موسوی و کروبی و همسران محترمه اشان ناپدید شده و در مکانی نامعلوم در چنگال دژخیمیان اسیرهستند، مبارزان برون مرزی و به ویژه شما که رسانه تصویری ماهواره ای نیز در اختیار دارید، مسئولیت سنگین تری به دوش دارند و آن رساندن صدای فریاد اعتراض میلیون ها ایرانی ی درون کشور به گوش اکثراً شنوای جهانیان. است. از یاد نبرید که خواسته و شعار آزادی میرحسین موسوی و مهدی کروبی در این مرحله از مبارزات ضد استبدادی مردم ایران، انحراف از خواسته های کلان این جنبش و مردم نیست بلکه دستاویزیست برای ادامه تظاهرات خیابانی مردم در بندِ و گرفتارحکومتِ جمهوری دلقکان و اوباشان اسلامی ایران.

سخن آخر اینکه آقای شهرام همایون، هیچ به این اندیشیده اید که چرا همان نظری که شما تاکنون در مورد راهبران بی ادعای جنبش سبز، داشته اید و دارید، از دهان شخصیتِ لمپن و شناخته شده ای همچون داور نیز بیرون می آید؟ البته با واژه ها و جملات مناسبِ هویتِ خود او. (بلانسبت شما باشد، در این قیاس هیچ مناقشه نیست)

آقای شهرام همایون، حاصل زحمات چندین ساله شما به صورت سطلی پر از نُه من شیر در کنار پایتان قرار دارد، بهوش باشید و احتیاط کنید که تا خدای ناکرده خواسته یا ناخواسته این سطل را واژگون نفرمایید!

م. گئومات

دوازدهم اسفند 89.

شخص اول مملکت!؟ (مقاله ای از شهرام همایون)

2011-03-02T06:24:00.000-08:00

احمدی نژاد کیست؟ معلم ساده ای که ناگهان ـ بدون داشتن شرایط لازم، به «شخص اول مملکت ایران» تبدیل می شود؟

نه من اشتباه کردم و نه شما اشتباه خواندید احمدی نژاد امروز، شخص اول ایران است. هرکس، هرچه می خواهد بگوید او نشان داده که تا در به انجام کارهایی است که دیگران از عهده آن برنمی آیند. او اولین رییس جمهوری است که برای رهبرش «تره» هم خرد نمی کند. و قادر است رسماً «پایان دوره ی امام راحل» را با نسبت دادن فرمایشات حقه شان ـ «به زمانی معین» اعلام کند.

این محمود احمدی نژاد است که می تواند علیرغم میل قوه ی قضاییه گروگان آمریکایی را آزاد کند، برخلاف نظر رهبری ، معاونش را به پست مهم تری با عنوان مشاور و رییس دفتر بگمارد، قوانین مجلس را اجرا نکند و خلاصه توی دوربین زُل بزند و بگوید ما خواستار مذاکره با آمریکا هستیم؟! و اصلاً انگار نه انگار که این آمریکا ، همان شیطان بزرگ است، این آمریکا، همان کشوری است که «امام راحل» گفتگو با سران دولتش را قدغن کرد و رییس دولت موقت، مرحوم مهدی بازرگان بر سر یک مذاکره معمولی با یکی از دولتمردان آمریکا، جایگاه خود را از دست داد.

بله، احمدی نژاد امروز «شخص اول مملکت» است که می تواند علیرغم مصاحبه مطبوعاتی سخنگوی قوه قضاییه در رابطه با صدور حکم سنگسار برای سکینه محمدی ، اعلام کند که چنین حکمی اساساً صادر نشده است.

اما ـ این شخص اول مملکت مشغول انجام چه «مأموریتی » است؟ نگاهی به حضور او در صحنه سیاسی جهان بیاندازید. گویی به پیشواز «دردسر» می رود، حرف می زند تا دردسر درست کند: یکروز از هولوکاست می گوید یکروز از دخالت آمریکا در انفجار برج دوقلو. در مقابل «تحریم» ها، پوزخند می زند و آنرا مایه مباهات دولتش می داند و انگار آمده است تا موانع موجود در راه «یک اتفاق» را ازمیان بردارد البته نه به نفع ملتش که در رضایت دشمنان.احمدی نژاد، شخص اول مملکت ایران شد. یعنی رسانه ها ، یعنی

CNN

یعنی

NBC

یعنی

FAX

احمدی نژاد را شخص اول مملکت کردند تا او حرف هایی بزند که مانع از راه یک اتفاق برداشته شود. او مأموریت دارد تا همه ی موانع موجود را در یورشی به ایران از بین ببرد، اما باید آنقدر بگوید و بگوید که مخالفان شدت عمل علیه ایران، با موافقان گزینه «حمله ی نظامی» هم آوا شوند.

«شخص اول مملکت» وظیفه دارد زمینه را آنقدر مساعد کند که درست مانند حمله به بغداد ـ که عراقی ها برای سربازان آمریکایی، در خیابان می رقصیدند ـ ایرانی ها فرش قرمز برای مهاجمان پهن کنند.

امروز احمدی نژاد وظیفه دارد تا به قدر لازم دلیل و برهان به دست بدهد که باید کار را یک سره کرد و از همین روست مردک بی دانش و یاوه گویی ـ از میان یکصد و نود هیئت سیاسی در سازمان ملل ـ می شود «چهره ی شاخص» که روزنامه نویس ها برای گفتگو با او سر و دست می شکنند، او باید «چهره» شود چرا که تنها در این صورت است که هر لاطائلات او می تواند دلیلی محکم برای حوادثی باشد که «قرار است اتفاق» بیفتد.

درست مانند بازیکن فوتبالی که ـ مدام به سوی دروازه ی خودی «شوت» می کند ـ احمدی نژاد اما با مجروح کردن مدافعان خودی ، زمینه را برای گل زنی حریف آماده می کند.

در تاریخ ایران ـ کم نبودند کسانی که یک شبه شاخص شدند، قد و قواره ی لازم را برای انجام مأموریتی که داشتند ، پیدا کنند.

شهرام همایون ـ روزنامه نگار

چاپ شده در هفته نامه فردوسی امروز

زندانیان سیاسی و عقیدتی همگی باید آزاد گردند یا به شیوه شورای نگهبانی باید آزاد گردند

2011-02-25T23:24:00.000-08:00

درست است که من با آقایان موسوی و کروبی تفاوت اندیشه دارم و با نظریه های سیاسیشان مخالفم اما برایم آزادی بیان یک اصل است و آنها را نیز چون دیگر زندانیان سیاسی و عقیدتی(که با نظریات بعضی از آنها نیز مخالفم) در این نظام می بینم که بخاطر گفتارشان در زندانند اگر بر این باور هستید که زندانی سیاسی و عقیدتی آزاد باید گردد به گمانم بهتر است یکبار به طور مشخص یک آکسیون اعتراضی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی گذاشته شود و خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی و عقیدتی از جمله آقایان موسوی و کروبی شویم و نه اینکه تنها برای آزادی این دو باشد و پس از آن سایرین را فراموش کنیم. اگر آکسیونی کامل و جامع شامل همه زندانیان سیاسی و عقیدتی اعم از اصلاح طلب و مخالف رژیم، مسلمان، مسیحی، بهایی و ..... گذاشته شد من نیز از آن به عنوان یک ایرانی پشتیبانی خواهم نمود ولی اگر تنها به آزادی این دو تن محدود شود به علت گزینشی بودنش همان که در بین عامه مردم شورای نگهبانی بودن خوانده می شود قادر به پشتیبانیش نخواهم بود چنانکه در انتخابات های رژیم ننگین جمهوری اسلامی به همین دلیل شرکت نمی کنم و با هر نوع مقدس سازی و بت سازی به شدت مخالفم.

راه ایرانی

5 اسفند بودن یا نبودن؟

2011-02-23T01:01:00.000-08:00

فردا 5 اسفند است صف های نانوایی در انتظار من و تو تا در کنار یگدیگر ما شویم شاید به ظاهر این طرح بسیار ساده و ابتدایی به نظر برسد اما لحظه ای بیندیشیم آیا نمی توان هسته های تظاهراتی بزرگ را با همین صف های نانوایی تشکیل داد کدام نیرو توان برخورد با مردمی را دارد که در نانوایی محل جمع شده اند تا نان بخرند؟ مگر جمهوری اسلامی می تواند نیروهایش را در کل سطح شهر پخش نماید تا نانوایی های محل ها را کنترل نمایند؟

اگر می اندیشد که این طرح می تواند آغازگر سرنگونی رژیم باشد فردا 5 اسفند ساعت 5 بعد از ظهر صف های نانوایی با شعار "ما نان می خواهیم" فراموش نشود تا بار دگر جنبش ما هستیم را تقویت نموده و به آن دگر بار امکان دادن فراخوان برای تظاهرات های بزرگ را بدهیم وسرنگونی جمهوری اسلامی را سرعت بخشیم.

راه ایرانی

آینده ایران و تاثیر ما بر آن

2011-02-21T04:29:00.000-08:00

"موسوی بهانه است" این جمله ای است که این روزها از زبان بعضی از دوستانم می شنوم این نوشته را برای آنها می نویسم تا فردا اگر اتفاقی برخلاف آنچه تصور می کنند رخ داد دیگر نتوانند از زیر بار مسوولیت آنچه انجام داده اند بگریزند و با جمله انقلاب ما را دزدیدند خودشان را بی گناه جلوه دهند.

دیشب پس از تظاهرات یکم اسفند با یکی از دوستانم در ایران در فیس بوک گفتگو می کردم از او نظر مردم را در مورد 5 اسفند و فراخوان جنبش ما هستیم پرسیدم او گفت احتمال زیاد مردم شرکت نمی کنند چون نمی توانیم به اندازه کافی تبلیغ کنیم و خلاصه این گفتگو به آنجا رسید که چرا مردم با اعلامیه موسوی به خیابان می آیند؟ و دوست من که تازه از تظاهرات آمده بود در پاسخم گفت موسوی یک بهانه است و مردم می خواهند کل نظام برود از او پرسیدم که بعد از رفتن این نظام چه کسی خواهد آمد؟ به من پاسخ داد که پای صندوق رای مردم تصمیم خواهند گرفت و نظرش این بود که مردم موسوی و کروبی را بر نخواهند گزید اما زمانی که از او پرسیدم چه کسی یا سازمانی قرار است این صندوق رای را برپا دارد؟ به من پاسخ داد جوانان ایران آگاهند مگر به آنها اعتماد نداری خیالت راحت باشد جوانان امروز آگاهند و دیگر به چاه نخواهند افتاد.

به گمانم دوست من تا کنون به این مساله نیدیشیده بود که پس از جمهوری اسلامی قرار است چگونه نظم در کشور برقرار باشد و چگونه قرار است صندوق رایی گذاشته شود تا رای آنها جمع شود و سرنوشت ایران را مشخص نماید. دوست من به آگاهی جوانان ایرانی می بالید و من نیز می بالم اما نباید این آگاهی باعث غرور دروغین در ما گردد و ما را از دیدن آینده باز دارد.

سال 2537 ایرانی (1357 ه.ش) مردم به خیابان ها ریختند تا دیکتاتوری را سرنگون کنند و این کار را هم با موفقیت انجام دادند اما آیا این نقطه پایان داستان بود؟ در آن روزگاربیشتر روشنفکرانی که در خیابان ها حضور داشتنند کشورهای غربی را دیده بودند و در آنجا درس خوانده بودند و به طبع خود را افرادی آگاه می دانستد در آن روزگار کمتر کسی به این می اندیشید که خمینی قدرت را در دست خواهد گرفت و شاید چون دوست من او را بهانه می دانستد. فکر و ذکر آنها یک چیز شده بود شاه باید برود و با اعلام خمینی به خیابان ها می ریختند و شعار مرگ بر شاه سر می دادند اما به گمانم کمتر کسی به آینده پس از رفتن شاه اندیشده بود و اینکه پس از او چگونه باید دموکراسی حاکم شود.

گویا این داستان سر باز ایستادن ندارد و امروز به گمانم دگر بار در حال رخ دادن است اگر دوست من گفته بود که پس از جمهوری اسلامی، موسوی یا کروبی خواهند آمد و دولت موقتی را تشکیل خواهند داد یا اینکه اصلا آنها قدرت را در دست خواهند گرفت یا هر چیز دیگری که نشان از وجود یک برنامه برای پس از سقوط رژیم جمهوری اسلامی داشته باشد و از ایجاد هرج و مرج در کشور جلوگیری نماید خیال من از بابت بعضی موارد چون یکچارچه ماندن ایران بسیار آسوده تر بود اما پاسخ او مرا سخت پریشان و برای آینده ایران نگران کرد.

فقط برای یک لحظه چشم های خود را ببندیم و به این بیندیشیم که جمهوری اسلامی همین الان سرنگون شد. برنامه ما برای برقراری دموکراسی چیست؟ در بازه زمانی بین سرنگونی جمهوری اسلامی و صندوق رایی که دوست من گفته بود قرار است کشور چگونه اداره شود؟ تمامیت ارضی ایران و یکپارچگیش قرار است چگونه تامین شوند؟

امیدوارم که آینده ایران این بار چون سال 2537 ایرانی شوم و سیاه نگردد و آگاهی ایرانیان این بار به کمکشان بیاید و برای آینده برنامه ای کامل داشته باشند و دموکراسی برقرار گردد و همه ایرانیان در خارج بتوانند با خیال راحت به کشورشان برگردند و دیگر کسی بخاطر داشتن اندیشه ای متفاوت مجبور به ترک ایران نشود و ایران جایی برای هر ایرانی با هر اندیشه و تفکر سیاسی و مذهبی باشد.

راه ایرانی

نماینده وزارت ارشاد دیگر به مراسم قرعه کشی قهوه تلخ نمی رود

2011-02-20T20:42:00.001-08:00

قطع و وصل برخی تلویزیون ها

2011-02-14T07:30:00.000-08:00

تلویزیون های کانال یک، بی بی سی، صدای آمریکا و سیمای آزادی با پارازیت اندازی رژیم جمهوری اسلامی قطع شدند و پس از گذشت مدت زمانی سه تلویزیون بی بی سی، صدای آمریکا و سیمای آزادی به روی ماهواره برگشتند و همچنان تلویزیون کانال یک به علت پارازیت رژیم قطع است

کانال یک حوادث امروز را پوشش خبری میدهد

2011-02-13T20:52:00.000-08:00

امروز25 بهمن ماه سال 2569 ایرانی در کانال یک آقای شهرام همایون برنامه ویژه ای برای پوشش خبری دادن به وقایع ایران خواهد داشت. این برنامه راس ساعت 3 بعد از ظهر به وقت ایران آغاز می شود.

چنانچه بخواهید با این برنامه تماس بگیرید و اخبار را بیان کنید می توانید به شماره تلفن 5300 882 818 001 زنگ بزنید